تاثیر شدت قهوهای شدن بر ویژگیهای بین سطحی کانژوگه صمغ ژلان – پروتئین سویا حاصل از واکنش مایلارد
نویسندگان
1 گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
2 گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده کشاورزی، گروه علوم و صنایع غذایی
doi
10.52547/fsct.19.124.1چکیده
هدف از این پژوهش بررسی تأثیر شدت قهوهای شدن واکنش مایلارد بر ویژگیهای بینسطحی سامانههای امولسیونی تثبیت شده با ایزوله پروتئین سویا بود. برقراری اتصال کووالانسی بین ایزوله پروتئین سویا و صمغ ژلان از طریق شدت قهوهای شدن تأیید و سپس کانژوگههای پروتئین-پلیساکارید حاصل با استفاده از روش خوشهبندی سلسله مراتبی تجمیعی وارد به سه خوشه با شدت قهوهای شدن بالا، متوسط و پایین طبقهبندی شدند. در ادامه، ویژگیهای امولسیون کنندگی (ظرفیت امولسیفایری، پایداری امولسیون و درصد پروتئین جذب شده)، پایداری حرارتی و رفتار رئولوژیکی سامانههای امولسیونی تثبیت شده با خوشههای فوق مورد ارزیابی قرار گرفت. ظرفیت امولسیفایری و پایداری امولسیونهای روغن در آب، به طور مؤثرتری توسط کانژوگه ایزوله پروتئین سویا-صمغ ژلان با شدت قهوهای شدن بالا افزایش یافت که بیانگر نرخ مهاجرت و جذب سریعتر و متعاقباً درصد پروتئین جذب شده بالاتر این کانژوگه به فصل مشترک و همچنین تشکیل لایه ضخیم، پیوسته و ویسکوالاستیک همراه با ممانعت فضایی بالاتر در فضای بینسطحی آن بود. علاوه بر آن ویسکوزیته ظاهری امولسیونها در حضور کانژوگه با شدت قهوهای شدن بالاتر، به طور معنیداری بیشتر از سامانههای پایدار شده با سایر کانژوگهها بود. اگر چه؛ پایداری حرارتی امولسیون حاوی کانژوگه با شدت قهوهای شدن بالا در مقایسه با همتایان دیگر کمتر بود. بنابراین واکنش مایلارد در شرایط ملایم و کنترل شده با حداقل تشکیل ترکیبات نهایی میتواند منجر به بهبود ویژگیهای بینسطحی پروتئین سویا به منظور بهبود کاربرد آن در صنعت مواد غذایی گردد.