مدلیابی نقش میانجی سرمایۀ روانشناختی در رابطۀ علّی هوش معنوی و خوددلسوزی با معنای زندگی
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان. خرمآباد، ایران
doi
چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف نقش واسطهای سرمایۀ روانشناختی در رابطۀ بین هوش معنوی و خوددلسوزی با معنای زندگی صورت پذیرفت. روش: روش پژوهش، همبستگی از نوع تحلیل مسیر بود. جامعۀ این پژوهش شامل تمامی دانشجویان مقطع کارشناسی مرکز آموزش عالی پلدختر در سال تحصیلی 400-1399 بود. حجم نمونۀ آماری بر اساس قاعدۀ سرانگشتی کلاین، 210 نفر تعیین شد که به روش نمونهگیری در دسترس و با پرسشنامۀ برخط انجام شد. ابزارهای این پژوهش، پرسشنامۀ معنای زندگی، پرسشنامۀ سرمایۀ روانشناختی، مقیاس خودارزیابی هوش معنوی و مقیاس خوددلسوزی بود. تحلیل دادهها به روش آماری تحلیل مسیر و با استفاده از نرمافزارهای آماری اس.پی.اس.اس-22 و آموس-24 انجام شد و برای بررسی نقش واسطهای متغیّرها از آزمون بوتاستراپ استفاده شد. یافتهها: هوش معنوی بر معنای زندگی تأثیر مستقیم و به واسطۀ سرمایۀ روانشناختی بر معنای زندگی تأثیر غیر مستقیم دارد. خوددلسوزی بر معنای زندگی اثر مستقیم نداشت، اما به واسطۀ سرمایۀ روانشناختی، بر معنای زندگی اثر غیر مستقیم داشت. نتیجهگیری: معنای زندگی تحت تأثیر هوش معنوی و خوددلسوزی است و هوش معنوی و خوددلسوزی از طریق افزایش سرمایۀ روانشناختی، میزان معنای زندگی را تحت تأثیر خود قرار میدهند.