ارزیابی ویژگی‌های قطار حومه‌ای در برابر سایر وسایل حمل و نقل عمومی و خصوصی

نویسندگان

1 مربی،دانشکده عمران و معماری،دانشگاه ملایر،ملایر،ایران

2 دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد واحد الکترونیک، ملایر، ایران

doi
10.22034/tri.2022.324012.3001
چکیده

پیشرفت و صنعتی شدن جوامع و به تبع آن زایش و توسعه حومه­های شهری، افزایش شدید تقاضای سفر را به­همراه آورده است.  این افزایش تقاضا در کنار جهش رشد درصد مالکیت خودرو  منجر به پدیدآوری مسائل و مشکلات متعددی مانند افزایش بی رویه مصرف انرژی، انواع آلودگی زیست محیطی، تاخیر و تراکم ترافیک و مسائل روحی و روانی ناشی از اختلال ترافیک شده است. چالش‌ اصلی پیش روی سیاست گذاران حمل و نقل در کنار عرضه­ سیستمی‌ کارآمد جهت پاسخ به حجم انبوه سفرها، تمهید اقداماتی در راستای کاهش خسارات فوق است. قطار حومه­ای یک سیستم حمل و نقل عمومی ‌ریلی است با هدف پاسخگویی به سفرهای رفت و برگشتی روزانه با موضوعاتی مانند کار، آموزش، تحصیل و تجارت است. این سیستم  می­تواند با استفاده از ظرفیت­های خود در بهبود مشکلات ناشی از حمل و نقل نقشی اساسی ایفا کند و حتی در طولانی مدت منجر به بهره­وری اقتصادی گردد. در این پژوهش معین می­شود که تا چه اندازه قطار حومه­ای می­تواند به نیاز­های حمل و نقلی این خطوط پاسخ دهد و افزایش خدمات به­ کارگیری این سیستم در مقایسه با سایر شیوه­ها دارای چه مزایایی است. هدف این پژوهش تحلیل و ارزیابی توانایی‌ها و عملکرد قطار حومه‌ای از جنبه‌های مختلف اقتصادی، اجتماعی و ترافیکی است تا با برجسته­سازی خصوصیات این سیستم گامی موثر در بسط عرصه­ علمی و پژوهشی ورود این سیستم به چرخه رقابت پایدار برداشته شود تحلیل همزمان دو خط با خصوصیات مختلف مناطق حومه­ای، تبیین معیارهایی مطابق با توسعه­های نوین شهری، افزایش سهم مطلوبیت­های شخصی کاربران در سایر معیارها از جنبه­های نوآوری این پژوهش هستند. در این پژوهش با استفاده از روش تحلیل اماری چند شاخصه اینگونه استدلال می­شود که بر اساس معیار­های تعیین شده قطار حومه­ای با کسب اکثریت امتیازات حد ایده­آل تعریف شده دارای رتبه نخست و دارای بالاترین حد مطلوبیت نسبت به سایر شیوه­های حمل و نقلی است.