بررسی سناریوهای محتمل تاب‌آوری اجتماعی شهرهای کوچک در مقابله با بیماری‌های واگیردار شبیه کووید – 19

نویسندگان

1 دانشگاه شهید چمران اهواز

doi
10.22054/qjsd.2020.52793.1999
چکیده

ارزیابی و مدیریت تأثیر بیماری‌های همه‌گیر در مقیاس بزرگ با در نظر گرفتن تنها خطر فردی و شدت بیماری بسیار دشوار است و می‌تواند بسیار گران باشد. همه‌گیری‌های بزرگ و محلی به طور یکسان بر سرنوشت ملل و پیشرفت تمدن تأثیر گذاشته و امپراتوری‌ها را تعیین کرده و و باعث می‌شود عفونت‌ها بازیگران تاریخ درام بشریت باشند. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی، از حیث روش-پیمایشی در سطح اکتشافی و مبتنی بر رویکرد آینده‌پژوهی صورت گرفته‌است.مطالعه حاضر با عملیاتی‌کردن چارچوب تاب‌آوری، یک رویکرد ظریف‌تر و جامع‌تر را برای بهینه‌سازی برنامه‌های مهار و سیاست‌های کاهش با استفاده از شاخص‌های موثر در تاب-آوری اجتماعی شهرهای کوچک با نمونه موردی شهر نورآباد با رویکرد آینده‌پژوهی در مورد شیوع بیماری‌های همه‌گیر ارائه می-دهد. نیروهای پیشران با روش‌دلفی مشخص، و سپس این عوامل براساس میزان اهمیت و عدم‌قطعیت، اولویت‌بندی‌ و حیاتی‌ترین عوامل مشخص، و برای نوشتن سناریوهای محتمل از نرم‌افزار (Micmac) استفاده شده است. در مرحله سناریوپردازی، تعداد 31 متتغیر کلی شناسایی و در این نرم‌افزار تعریف شدند. با توجه به یافته‌های پژوهش از بین این عوامل شاخص تورم و فقر تاثیرگذارترین عوامل کلیدی در تاب‌آوری اجتماعی ‌این شهر در مواجهه با بیماری‌های واگیردار می‌باشد همچنین پایین بودن درآمد و فصلی بودن اشتغال در رتبه های بعدی و دارای بیشترین اثرگذاری مستقیم و همچنین آمادگی اجتماعی و توانایی انطباق با تنش‌ها دارای بیشترین میزان اثرگذاری غیرمستقیم بر دیگر متغیرها بوده‌‌اند.