تحلیل انتقادی گفتمان عرفانی اشعار حافظ در نمایشنامۀ در راه مهر براساس الگوی فرکلاف
نویسندگان
1 دانش آموختۀ پژوهش هنر ، دانشگاه شاهد تهران
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه علامه طباطبایی تهران
doi
10.22054/msil.2025.81944.1143چکیده
یکی از روشهای کارامد برای مطالعۀ ابعاد معناشناختی زبان عرفانی در متون ادبی، تحلیل گفتمان انتقادی است که رویکردی جدید از تحلیل گفتمان در مطالعات ادبی و هنری بهشمار میرود و به تحلیل متون در پیوند با زمینه و بستر فرهنگی و فکری میپردازد. در این مقاله که به روش توصیفی-تحلیلی نگاشته شدهاست، پس از استخراج مفاهیم عرفانی موجود در نمایشنامۀ در راه مهر، مؤلفههای مهم شناسایی ، سپس مطابق با الگوی نظری فرکلاف به تحلیل گفتمان عرفانی نمایشنامه پرداخته میشود. هدف در این پژوهش تحلیل انتقادی گفتمان عرفانی اشعار حافظ و چگونگی انعکاس آن در نمایشنامۀ در راه مهر و نیز یافتن مفاهیم و مؤلفههای عرفانی موجود در این اثر برمبنای رویکرد نظری تحلیل گفتمان انتقادی فرکلاف و با روش کتابخانهای است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که این نمایشنامه از جمله آثار نمایشی عرفانی محسوب میشود که از اشعار حافظ الهام گرفتهاست و نویسنده درصدد بیان خیالات و عوالم عرفانی و اخلاقی به وجه نمادین و بیان نمایشی است. همچنین پژوهش حاضر نشاندهندۀ این است که این نمایشنامه، یک نمایشنامۀ خیالی، انتقادی، فلسفی و اخلاقی است که نویسنده سعی داشته است فلسفۀ عرفانی را در وجه تمایلات و احساسات ملی به شیوۀ نمایشی توصیف نماید. در واقع، نویسنده به نوعی عرفان رو میکند که برگرفته از اندیشههای عرفانی حافظ در اشعارش است.