مقایسه اثرهای سه گونه مرتعی بر حاصلخیزی خاک در منطقه شازند اراک

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد مرتع‌داری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران

2 استادیار، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران

3 استادیار، گروه مرتع‌داری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران

4 استادیار، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه زابل

5 استادیار، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران

6 مربی پژوهش، بخش تحقیقات بیابان، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور

doi
چکیده

هـدف از این تحقیق مقایسه عناصر   N, P, kدر خاک پای سه گونه مرتعی  taui Agropyron ،Astragalus ammodendron و  tomentellusBromus و خاک منطقه شاهد است. به نحوی­که پس از شناسایی رویشگاههای این سه گونه در منطقه شازند اراک، در انتهای فصل رویش (تابستان 1386) نمونه­برداری در مناطق معرف هر رویشگاه به روش تصادفی سیستماتیک از خاک انجام شد. به طوری­که برای بررسی ویژگیهای مورد مطالعه در هرگونه در امتداد 4 ترانسکت (2 ترانسکت به صورت موازی و 2 ترانسکت به صورت عمودی)، تعداد 10 پلات یک مترمربعی مستقر گردید. بنابراین در ابتدا و انتهای هر ترانسکت در داخل پلات اول و آخر نمونه‌برداری خاک از پای گونه­ها از دو عمق 10-0 و 40-10 سانتی­متری خاک انجام شد. همچنین نمونه‌برداری از مناطق شاهد (بدون گونه) برداشت و سپس خصوصیات نیتروژن، فسفر و پتاسیم خاک اندازه­گیری شد. پس از بررسی داده­ها، تجزیه و تحلیل آنها با استفاده از آزمون­های تجزیه واریانس و آزمونt مستقل انجـام شد. نتایج حکایت از این دارد که در خاک عمق اول گـونهAg.tauri   مقدار نیتروژن، فسفر و پتاسیم بیشتر از دو گونه دیگر می­باشد و اغلب موارد مقدار عناصر نیتروژن و پتاسیم در خاک زیر گونه­ها بیش از خاک منطقه شاهد است که نشان­دهنده افزایش حاصلخیزی در خـاک زیر گونه­ها نسبت به مناطق شاهد می­باشد که می­توان آن را ناشی از ریزش اندام هوایی این گیاهان و در نتیجه تشدید فعالیت­های بیولوژیک موجودات زنده دانست.