ساخت مدل بر پایه پشیمانی برای انتخاب شیوه سفر تحصیلی فرزندان توسط والدین، (مطالعه موردی: شهر کرمان)
نویسندگان
1 گروه برنامهریزی حمل و نقل، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس
2 مهندسی سیستمهای اقتصادی و اجتماعی گرایش برنامهریزی حملونقل، موسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامهریزی، تهران، ایران
3 گروه برنامه ریزی حمل و نقل، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تربیت مدرس تهران، ایران
doi
10.22034/tri.2022.306269.2957چکیده
کاهش سفر فعال به مدرسه در سالهای اخیر علاوه بر ایجاد مشکلات ترافیکی باعث کاهش فعالیت فیزیکی دانشآموزان شده است. والدین تصمیمگیرنده اصلی درباره انتخاب شیوه سفر فرزندان خود به مدرسه هستند. بنابراین آگاهی از پارامترهای موثر بر تصمیم ایشان در راستای اتخاذ تصمیمهای مناسب مدیریتی از اهمیت بالایی برخوردار است. در این مقاله به بررسی دو رویکرد حداکثر سازی مطلوبیت و حداقل سازی پشیمانی در خصوص رفتار والدین هنگام انتخاب وسیله سفر فرزندان دوره اول دبستان پرداخته شده است. برای این منظور ساختار هر دو مدل در قالب لوجیت چند جملهای و در پکیج نرمافزاری Nlogit5 تهیه شد. علاوه بر توجه به مقادیر ρ2 ، LL و percent correct برای هر مدل، اهمیت نسبی پارامترها و مقادیر اثر حاشیهای در دو مدل محاسبه شد. نتایج این مقاله نشان میدهد که مدل بر پایه پشیمانی چارچوبی برای تفسیر انتخاب والدین ارائه میدهد، که حداقل به اندازه چارچوب رفتاری مدل کلاسیک بر پایه مطلوبیت معتبر و قانع کننده است. به مدل حداقلسازی پشیمانی میتوان به عنوان یک جایگزین مناسب، در مقایسه با سایر مدلهای جایگزین معرفیشده، برای مدل حداکثر سازی پشیمانی نگاه کرد که بر پایه مطالعات رفتاری مبتنی بر واقعیت استوار است. همچنین استفاده از دو مدل به طور همزمان میتواند به اتخاذ تصمیمات صحیح مدیریتی کمک کند.