مدل اولویتبندی عملگرهای سرویس در معماری سیستمهای حملونقل هوشمند شهرهای کشور با بکارگیری الگوی کوداس
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه حملونقل، دانشکده عمران دانشگاه صنعتی شریف تهران، ایران
2 استادیار، گروه ژئوتکنیک و حملونقل، دانشکده عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22034/tri.2022.303820.2949چکیده
در حملونقل هوشمند نبود استراتژی واحد منجر به ناهماهنگی جهتگیری دستگاههای تأثیرگذار بر این بخش و نهایتاً افت کارایی و بهرهوری خواهد شد. بنابراین موضوع اولویتبندی پروژهها، به دلیل محدودیت منابع که مهمترین آن منابع مالی، نیروی انسانی، تجهیزات و زمان است، ضروری است. بنابراین انتخاب پروژه در سازمانهای پروژه محور یک تصمیم حیاتی و دینامیک است. در این پژوهش با در نظر گرفتن مشکلات و نیازهای حملونقلی درون شهری کلانشهر اصفهان و استفاده از پرسشنامههایی که توسط خبرگان امر تکمیل شده است، و با توجه به معیارهای تعیین شده برای حملونقل هوشمند و تأثیر هر یک از این معیارها بر تحقق عملگرهای سرویس در شهر اصفهان که الگوی پیشنهادی برای آن در نظر گرفته شده است، به اولویتبندی عملگرهای سرویس با استفاده از روش کوداس پرداخته میشود. در این پژوهش با تعریف یک تابع آستانه برای ارزیابی نزدیکی نسبی عملگرهای سرویس به یکدیگر و سپس تعیین فاصله اقلیدسی و فاصله تاکسی آنها، ماتریس ارزیابی نسبی محاسبه گردیده است. با توجه به نتایج بدست آمده در شهر اصفهان، عملگرهای سرویس مدیریت تصادفات و سوانح، مدیریت دادههای تصادفات و پایش ناوگان حملونقل همگانی بیشترین اولویت را در میان سایر عملگرها دارند. این امر نشان دهنده نیاز به برنامهریزی و اقدام مقتضی جهت مدیریت ایمنی و بحران در معابر درونشهری کشور داشته و افزایش ایمنی کاربران در معابر را در پی خواهد داشت