بررسی کارایی روشهای زمینآمار به منظور پهنهبندی اقلیمی استان اصفهان با استفاده از روش دومارتن
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناس ارشد بیابانزدایی، دانشگاه تهران
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد بیابانزدایی، دانشگاه تهران
3
doi
چکیده
هدف از این مطالعه پهنهبندی اقلیمی استان اصفهان براساس روش دومارتن و با استفاده از روشهای زمینآماری است. برای این منظور از آمار 35 ایستگاه هواشناسی در یک دوره 30 ساله استفاده شد. در ابتدا با استفاده از میانگین بارندگی و دمای سالیانه مقادیر ضریب خشکی دومارتن در هر ایستگاه بدست آمد. به منظور پهنهبندی این مقادیر از روشهای کریجینگ، کوکریجینگ و تابع معکوس فاصله با توانهای 1 تا 5 استفاده شد. پس از نرمالسازی دادهها واریوگرام مربوطه ترسیم شد. برای برازش مناسبترین مدل بر روی واریوگرام تجربی از مقادیر کمتر RSS استفاده شد. در روش کوکریجینگ از مقادیر بارش که همبستگی بیشتری با مقادیر دومارتن داشتند استفاده شد. برای انتخاب مناسبترین روش میانیابی با استفاده از روش ارزشیابی متقابل (Cross validation) و شاخص آماری RMSE مقادیر خطای هر روش بدست آمد. نتایج نشان داد که روش کوکریجینگ دارای کمترین میزان خطاست. در نهایت با استفاده از آن و به کمک سیستم اطلاعات جغرافیایی نقشه پهنهبندی اقلیمی استان اصفهان تهیه شد. نقشه نهایی نشان داد که 80% منطقه مورد مطالعه در اقلیم خشک و نیمهخشک واقع شده است.