تأثیر افزودن پوزولان های مختلف بر خصوصیات مکانیکی و جذب آب روسازی بتنی متخلخل
نویسندگان
1 استاد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
2 پسادکتری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران
3 مربی، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه گرمسار، گرمسار، ایران
doi
10.22034/tri.2022.68092چکیده
در این مقاله به بررسی عملکرد بتن متخلخل روسازی حاوی انواع پوزولان ها در سنین 7 و 28 روزه پرداخته شد. بدین منظور تعدادی نمونه ی استوانه ای به ابعاد 10*20 سانتیمتر و مکعبی به بعد 10 سانتیمتر جهت انجام آزمایشات مقاومت فشاری و کششی و آزمایش جذب آب (دوام) ساخته شد. پوزولان های بکار رفته شامل میکروسیلیس، زئولیت، خاکستربادی و سرباره کوره آهنگدازی بوده که بعنوان جایگزین بخشی از سیمان در مقادیر 10 و 20 درصد استفاده شدند. لازم به ذکر است شن ریزدانه ی بکار رفته در این مقاله از معدن هامشبر استان سمنان بعنوان مصالح بومی بکار گرفته شد. نتایج حاکی از آن است که استفاده از میکروسیلیس و سرباره کوره آهن گدازی در بتن متخلخل بیشترین تأثیر را در بهبود مقاومت فشاری و کششی داشته بطوری که بطور میانگین مقاومت فشاری 60 درصد و مقاومت کششی تا حدود 3 برابر نسبت به نمونه شاهد بهبود بخشیده شد. همچنین در آزمایش جذب آب، در تمامی نمونه ها بجز نمونه های حاوی میکروسیلیس، با افزودن پوزولان های مختلف درصد جذب آب کاهش یافته، بطوری که طبق آییننامه CEB-FIP در رده متوسط و خوب قرار گرفتند.