اثر تنش شوری بر جوانه‌زنی هفت گونه مرتعی

نویسندگان

1 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد بیابان زدایی، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه زابل

2 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد اصلاح نباتات دانشگاه زابل

3 استادیار دانشکده منابع طبیعی دانشگاه زابل

4 استادیار دانشکده منابع طبیعی دانشگاه زابل

doi
چکیده

شوری یکی از مشکلات در حال افزایش جهان است که سطح وسیعی از اراضی کشور ما را نیز در‌بر‌می‌گیرد. با توجه به افزایش سطح اراضی شور و کمبود اراضی مطلوب در کشور، شناسایی گیاهان مرتعی مقاوم به شوری اهمیت زیادی دارد. به منظور تعیین اثر سطوح مختلف شوری بر جوانه­زنی گونه‌های اشنان (Seidlitzia rosmarinus)، سیاه­تاغ (Haloxylon aphyllum)، سفیدتاغ (Haloxylon persicum)، پرند (Pteropyrum aucheri)، سیاه­شور (Sueda fruticosa)، قیچ ((Zygophyllum eurypterum و آتریپلکس (Atriplex lentiformis) آزمایشی در مرحله جوانه‌زنی به صورت طرح فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با شش سطح شامل غلظتهای 0، 100، 200، 300، 400 و 500 میلی­مولار کلریدسدیم در سه تکرار انجام شد. نتایج آزمایش نشان داد که با افزایش میزان شوری، درصد و سرعت جوانه­زنی کلیه گونه­ها کاهش پیدا کرد ولی روند کاهش درصد و سرعت جوانه­زنی در گونه‌های مورد مطالعه متفاوت بود و اختلاف بسیار معنی‌داری در میان سطوح مختلف شوری مشاهده شد. در بین گونه‌های موردمطالعه سیاه‌تاغ و سیاه‌شور به‌ترتیب بیشترین و کمترین درصد جوانه‌زنی، اشنان و پرند به‌ترتیب بیشترین و کمترین سرعت جوانه‌زنی را دارا بودند. از توانایی جوانه‌زنی در غلظتهای مختلف شوری به عنوان معیاری برای مقاومت بذرها استفاده می­شود که پاسخهای جوانه‌زنی بذرهای گونه‌های مورد مطالعه به شوری بسیار متنوع بود.