اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به شیوۀ مجازی بر پریشانی روانشناختی، تابآوری و مشکلات خواب در معلمان در دوران همهگیری شیوع کرونا
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی دانشگاه پیام نور. گلستان، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور
doi
چکیده
هدف: با توجه به احتمال طولانیترشدن همهگیری کووید 19، تحقیقات بیشتری برای ارزیابی تأثیرات روانشناختی شیوع این قبیل بیماریهای عفونی و عوامل مرتبط با آن مورد نیاز بود. بنابر این، هدف این پژوهش، بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به شیوۀ مجازی بر پریشانی روانشناختی، تابآوری و مشکلات خواب در معلمان در دوران همهگیری شیوع کرونا بود. روش: این پژوهش از حیث هدف، کاربردی و از نظر روش، نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون و گروه گواه بود. جامعۀ آماری شامل تمامی معلمان شهر علیآباد کتول بود. نمونۀ پژوهش شامل 30 نفر از معلمان مقطع ابتدایی بود که با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس انتخاب، سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و گواه (15 نفر) جایدهی شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامۀ پریشانی روانشناختی کسلر و همکاران، تابآوری کونور و دیویدسون و کیفیت خواب پترزبورگ بود. دادههای پژوهش با تحلیل کوواریانس چند متغیّره و استفاده از نرمافزار اس.پی.اس.اس نسخۀ 24 تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها: بین دو گروه آزمایش و گواه در متغیّرهای پریشانی روانشناختی، تابآوری و اختلال خواب تفاوت معناداری وجود داشت(05/0>P). نتیجهگیری: نتایج حاصل از پژوهش نشان داد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، راهکار مناسبی برای پریشانی روانشناختی، مشکلات خواب و افزایش تابآوری در معلمان در دوران همهگیری شیوع کرونا است.