انتخاب ژنوتیپ‌های برتر بومی آلبالو (Prunus cerasus L)در ایران برای مصارف مختلف تازه‌خوری و فرآوری

نویسندگان

1 کارشناس ارشد صنایع غذایی، مؤسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران.

2 استادیار مؤسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران

3 دانشیار موسسه تحقیقات علوم باغبانی، پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی،کرج، ایران.

4 دانشیار پژوهشی مؤسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران

doi
10.52547/fsct.19.123.119
چکیده

در این پژوهش ۲۳ ژنوتیپ بومی موجود در کلکسیون آلبالوی مشکین دشت کرج از نظر ویژگی­های فیزیکی و شیمیایی شامل وزن، نسبت گوشت به هسته، بافت، مواد جامد محلول، ماده خشک، اسیدیته قابل تیتر، pH، شاخص طعم، تنفس، شاخص رنگ میوه و آب میوه (L*، b*، a*، هیو و کروما) و همبستگی­های آنها مورد بررسی قرار­گرفت. نتایج نشان­داد که تمامی ژنوتیپ­ها از نظر صفات مورد بررسی تفاوت معنی­داری (p ≤ 0/05) داشتند. بر اساس همبستگی شاخص­های رنگی به دست آمده در این پژوهش، می­توان از شاخص a* به تنهایی برای ارزیابی تفاوت­های رنگ قرمز ژنوتیپ­های مختلف آلبالو استفاده­کرد. با توجه به ویژگی­های مورد بررسی، ژنوتیپ­های 100-KB، ۴۵۰-KB، 213-KB با دارابودن ویژگی­های مناسب مانند وزن (g 2/8<)، نسبت گوشت به هسته (۵/۸<) و شاخص طعم (۵/۹<) و اسیدیته (%۷۵/۱>) برای تازه­خوری و ژنوتیپ­های ۲۳۲-KB و ۲۴۷-KB با وزن (g ۷/۳<) و ماده خشک (% 15<) و تنفس (9000 mg CO2/ kg.hr>)، برای فرآوری مناسب­تر هستند. همچنین ژنوتیپ­های با اسیدیته (۳٪<) مانند 1۵۷-KB ، ۱۲۱-KB، ۲۳۴-KB و ۱۵۲-KB برای فرآوری ترشی و لواشک، ژنوتیپ­های با ماده خشک (٪21<) و شدت قرمزی بیشتر( ۹>a* پوست و ۱۶>a* آب میوه) مانند ۱۳۶-KB و ۴۴۹-KB برای تولید پودر، آلبالو خشک، شربت و نکتار و ژنونیپ­های دیررس با سفتی بافت (N۶<) مانند ۳۴۳-KB و ۳۵۳-KB به ترتیب برای فرآوری کمپوت و مربا پیشنهاد می­شوند.