شناسایی مسئول جبران خسارات در فرایند حمل و نقل دریایی مواد هستهای
نویسندگان
1 استادیار، گروه حقوق، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران
2 دانشیار، گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران
3 دانشآموخته دکتری، گروه حقوق، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران
4 دانشیار، گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران
doi
10.22034/tri.2022.106950چکیده
چکیدهحقوق دریایی در کنوانسیونهای بینالمللی متعدد خود در زمینه حمل ونقل دریایی مواد خطرناک و حقوق هستهای در اسناد بینالمللی مربوط حاکم بر جبران خسارت ناشی از حوادث هستهای موضع یکسانی درباره مسئول حوادث ناشی از حمل و نقل مواد هستهای نداشته و مشخصاً مسئولیتی را برای بهرهبردار تاسیسات هستهای یا متصدی حمل در قبال این خسارت که در جریان حمل اتفاق میافتند شناسایی نکردهاند. سوالی که با بررسی این اسناد مطرح است آن است که در صورت وقوع چنین حوادثی مسئول کیست؟ نتیجه مقاله حاکی از آن است که اگرچه کنوانسیون مسئولیت مدنی در زمینه حمل ونقل دریایی مواد هستهای 1971 تعیین مسئول و نوع مسئولیتش را به دو پیمان پاریس 1960 و وین 1963 ارجاع میدهد وکنوانسیونهای مذکور بهرهبردار را به طور انحصاری مسئول جبران خسارت وارده در جریان حمل ونقل مواد هستهای میداند، اما این موضوع مانع از شناسایی مسئولیت برای متصدی حمل نخواهد بود. حقوق ایران نیز اگرچه به این کنوانسیونها نپیوسته و حکمی در این خصوص ندارد لکن این امر مانع از پذیرش مسئولیت برای بهرهبردار یا متصدی حمل نمی باشد.
