بازشناسی عوامل مؤثر بر ارتقا کیفیت شادمانی در فضای شهری با بهره گیری از اصول رویکرد شهر شاد نمونۀ موردی: خیابان چهارباغ عباسیِ اصفهان
نویسندگان
1 کارشناس ارشد رشته طراحی شهری، پردیس دانشگاه هنر.
2 استادیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر (نویسنده مسئول).
doi
10.22054/qjsd.2018.9895چکیده
چکیده هدف این مقاله، بازشناسی معیارهای رویکرد شهر شاد از خلال تطبیق آن با ابعاد فضای شهری و دستیابی به مدلی برای سنجش میزان شادی در فضاست. روش تحقیق، کیفی-کمی و در بررسی مبانی تحلیلشده بوده که ماحصل آن دستیابی به شاخصهای تحقق کیفیت شادی در فضای شهری است. خیابان چهارباغ عباسی، به دلیل زمینۀ تاریخی آن، بهعنوان بستری برای بروز رویدادهای مرتبط با شادی، انتخابشده است. حجم جامعۀ آماری برای انجام پرسشگری (مبتنی بر پرسشنامه)، 200 نفر بوده است. نتایج حاصل از تحلیل آماری نشان میدهد که بهمنظور ایجاد فضای شهری شاد از دید کاربران، توأمان باید ابعاد عینی و ذهنی را مدنظر قرار داد تا سطوح متعالی شادی محقق شود. شاخصهای عینی مؤثر برافزایش شادی، مواردی چون: محدودیت دسترسی وسایل نقلیه، زیبایی، سرزندگی، مطلوبیت فضای سبز و سیما و پاکیزگی و در ابعاد ذهنی شاخصهایی چون: احساس غرور، امنیت روزانه و شبانه، خاطرهانگیزی و احساس صمیمیت را شامل میشود.
