محورهای عشق زنان به مردان در قصههای ادبی و عامیانۀ فارسی
نویسندگان
1 دانشگاه فرهنگیان حضرت رسول اکرم اهواز
2 سیستان و بلوچستان
3 دانشگاه سیستان و بلوچستان
doi
10.22067/jls.v48i3.35809چکیده
قصههای ادبی و عامیانۀ فارسی پر از روابط عاشقانه ای است که به غنای ساختاری قصه می افزاید. در این قصهها عشق اغلب از مردان شروع میشود اما قصههایی که عشق و روابط عاشقانه از زنان یا دختران آغاز میشود نیز کم نیست. این گونه عشقها ماجراهایی می آفریند که در جای خود تحسین برانگیز است. آغاز عشق و چگونگی رسیدن به معشوق در این قصهها متفاوت است. نگارندگان در حدّ بررسی خود از منابع مختلف و متنوع، ابتدا این قصهها را به اعتبار زبان آن ها به دو نوع ادبی و عامیانه تقسیم کرده اند و سپس آن ها را بر مبنای درونمایۀ اصلی و مهم آن یعنی عشق زن به مرد، در محورهای مختلف با مبانی ماهیتی و نوعی و نمادین آن ها بررسی و کرده اند. با توجه به بررسی نمونهها، تمایل و هدف پردازندگان اینگونه داستانها را می توان نشان دهندة تأکید بیشتر بر دوسری بودن عشق و تعادل و توازن مناسبات زن و مرد دانست.