بررسی تأثیر چرای مراتع بروموس – یونجه دیم، آتریپلکس و پس‌چر غلات بر عملکرد بره‌های نژاد شال

نویسندگان

1 مربی پژوهشی مرکز تحقیات کشاورزی و منابع طبیعی قزوین.

2 مربی پژوهشی مرکز تحقیات کشاورزی و منابع طبیعی قزوین

3 کارشناس ارشد پژوهشی مرکز تحقیات کشاورزی و منابع طبیعی قزوین

doi
چکیده

در آزمایشی افزایش وزن روزانه بره‌های نژاد شال در دوران شیرخوارگی و چرای مراتع دست‌کاشت  بروموس-  یونجه دیم، آتریپلکس و پس‌چرغلات مورد بررسی قرار گرفت. 61 رأس بره 105 روزه تغذیه شده با شیر مادر از مراتع و پس‌چرفوق بطور متوالی استفاده نمودند. افزایش وزن روزانه بره‌ها در هر یک از مراتع محاسبه گردید. داده‌های بدست آمده در قالب طرح کاملاً تصادفی و مدل فاکتوریل با عوامل جنس بره(نر یا ماده)، تیمار( نوع مرتع) و کوواریته وزن اولیه مورد تجزیه آماری قرار گرفتند. نتایج نشان داد که عامل جنس معنی‌دار نبود. عامل تیمار در سطح احتمال 1% معنی‌دار شد. اثر متقابل جنس و تیمار و نیز کوواریته وزن بره‌ها در دوران  شیرخوارگی معنی‌دار نبودند(05/0< p ). بیشترین افزایش وزن مربوط به دوره شیرخوارگی (6 ± 182 گرم در روز ) و کمترین آن به‌ترتیب مربوط به تیمارهای آتریپلکس (10± 42 گرم در روز ) و پس‌چرغلات (4 ± 68 گرم در روز ) بود. نتایج آزمایش نشان داد که در شرایط منطقه، تغذیه بره‌ها از مرتع آتریپلکس همانند مرتع بروموس – یونجه دیم و پس‌چرغلات می تواند نیاز آنها را در حد نگهداری تأمین نماید و به عنوان یک منبع علوفه‌ای در تناوب چرایی در مناطق استپی مورد چرای دام قرار گیرد