بازنمایی کودک در امثال و مثل‌نماهای کردی ایلامی

نویسندگان

1 استادیار گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران

2 کارشناس ارشد روان‌شناسی تربیتی، مدرس دانشگاه فرهنگیان ایلام، تهران، ایران

doi
10.48311/cfl.2025.86450.0
چکیده

ضرب‌المَثَل‌ها به‌عنوان چکیده و خلاصۀ باورها، رفتارها، الگو و سبک زندگی ملت‌ها می‌تواند ما را با تاریخ یا حتی گذشته‌‌های دور از دسترس اقوام، آشنا سازد و همچنین قادر است بین دنیای ما و جهان دوردست بشر گفت‌وگوهایی برقرار کند. بر این اساس، پژوهش حاضر بر آن است تا با رویکرد توصیفی ـ تحلیلی و روش میدانی ـ  کتابخانه‌ای به بررسی و تحلیل بازنمایی کودک در امثال و مثل‌نماهای کردی ایلامی بپردازد تا پاسخی مبتنی بر پژوهش برای سؤالات تحقیق بیابد. سؤالاتی چون: جایگاه کودک به‌عنوان عضو خانواده و شخصیت اجتماعی در فرهنگ و ادب عامۀ کردزبانان ایلامی چگونه بازنمایی شده است؟ نگرش کردزبانان ایلامی به تربیت و پرورش کودک در امثال و مثل‌نماهای محلی به چه صورت نمود یافته است؟ امثال و مثل‌نماهای کردی ایلامی با واژه یا مفهوم «کودک» تا چه اندازه بر ویژگی‌های جسمی، روانی و اجتماعی او تأکید دارند؟ از یافته‌های پژوهش آن است که در ضرب‌المثل‌های کردی ایلامی بیشتر بر روحیات کودکان تأکید شده ‌است و سپس ساختار جسمی و فیزیولوژی او. همچنین، امثال کردی ایلامی بیش از آنکه صرفاً بازتاب آموزه‌های تربیتی باشند، حامل گفتمان فرهنگی و ارزش‌های مسلط جامعه‌اند که در آن کودک نماد تداوم نسل، هویت جمعی و باز تولید ارزش‌های فرهنگی محسوب می‌شود و دیگر اینکه بر اهمیت پرورش اخلاقی و روانی، دیده‌ شدن و مشارکت کودک در خانواده تأکید شده ‌است.