مطالعات توسعه انسانی زنان و جنسیت: فراسنتز مطالعات توسعه انسانی زنان.

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی گروه جامعه شناسی دانشگاه کردستان(استادیار)

2 دانشجوی دکترا، مدیر داخلی مطالعات جامعه شناختی دانشگاه تهران (نویسنده مسئول).

3 کارشناس ارشد مطالعات زنان

doi
10.22054/qjsd.2018.9006
چکیده

چکیده مفهوم توسعه به مثابه پروژه‌ای نظری و عملی بخشی از زندگی شخصی و اجتماعی است. تحلیل و بازخوانی مطالعات توسعه برای تداوم پروژه توسعه اجتناب ناپذیر است. این مقاله در شکل فراسنتز کیفی به بازخوانی مطالعات توسعه انسانی حوزه زنان می­پردازد. هدف ما واسازی صورت­بندی موضوعی و معرفت­شناختی حاکم بر مطالعات توسعه انسانی زنان است. در این راستا ضمن بررسی نظریه‌های راجع به زنان، جنسیت و توسعه، سعی خواهیم کرد، جایگاه مطالعات توسعه انسانی زنان را در تاریخ مطالعات نظری توسعه، زنان و جنسیت بررسی کنیم. فراسنتز روش ارزیابی مظالعات کیفی با هدف  شناخت و تعیین صورت­بندی موضوعی و نظری حاکم بر یک میدان مطالعاتی خاص است. فراسنتز نقد زمینه­های معرفتی، نظری و کرداری مطالعات یک حوزه خاص برای فراهم کردن فهمی چند بعدی از تجربه‌ها، کردارها و نهادها و مسائل است. هدف فراسنتز تفسیری و نه استقرایی است. این فراسنتز در میدان مطالعات توسعه زنان در پی این پرسش بود که رابطه نظری توسعه، زنان و جنسیت چگونه صورت­بندی شده است . برای اینکار مقالات با روش کیفی در فصلنامه زن در توسعه و سیاست را در فاصله سال‌های 1380 – 1392 به مثابه هدف خود در نظر گرفتیم. نتیجه­گیری مقاله این است که سیاست‌های مطالعات توسعه انسانی زنان در چارچوب تعریف زیستی از زنان بوده و بحث از زمینه‌های تاریخی و ساختاری و ایدئولوژیک برساختن عاملیت زنانه و توانمندی‌ها و محدودیت‌ها غایب مطالعات توسعه انسانی زنان است .