تحلیلی بر رابطه بین سرمایه اجتماعی و هوش هیجانی در محله‌های شهر فردوسیه.

نویسندگان

1 استادیار گروه شهرسازی، عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد یادگار امام خمینی ره، شهرری، ایران

2 استادیار گروه جغرافیای انسانی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.

3 کارشناس ارشد شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی، ,واحد یادگار امام خمینی ره، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، شهرری، ایران (نویسنده مسئول).

doi
10.22054/qjsd.2018.9008
چکیده

چکیده امروزه در شهرها مدیریت و رهبری به عنوان ابزار برنامه­ریزان شهری در اتخاذ تصمیمات شهری که منجر به اقدامات درست شهری شود به طور چشم­گیری رو به افول نهاده است که می­توان نبود اعتماد و مشارکت در میان شهروندان و مدیران را از علل این امر دانست. هوش هیجانی می­تواند با ابعاد خود، خودآگاهی مدیران و انگیزش آن­ها را در کنترل  شهرها و در سطح خردتر آن یعنی محله­ها به انجام رساند و ارتباطی مناسب برای ایجاد و ارتقای سرمایه اجتماعی به وجود آورد تا بتواند هوش هیجانی را در سطح خردتر آن یعنی محلات پدیدار نماید. هدف از این پژوهش بررسی ارتباط میان هوش هیجانی و سرمایه اجتماعی در محله­های شهر فردوسیه است. نوع تحقیق در این پژوهش کاربردی و روش آن توصیفی و تحلیلی از نوع رابطه­ای و مقایسه­ای است و برای این منظور از داده­های حاصل از پرسشنامه و مصاحبه و برداشت­های میدانی از دو روش آمار توصیفی و استنباطی (آزمون تی، آزمون همبستگی، جدول ماتریس همبستگی و آزمون واریانس)در نرم افزار spss استفاده شد. جامعه آماری، شامل ساکنان شهر فردوسیه با جمعیت 30577 نفر است که تعداد 384 نفر از آن­ها با استفاده از آزمون کوکران در پنج محله به عنوان نمونه در نظر گرفته شدند. بر اساس یافته­های پژوهش در میان هوش هیجانی و سرمایه اجتماعی رابطه­ای به میزان 670/0وجود دارد و به عبارتی می­توان گفت که در تمام محله­ها با هوش هیجانی بالا، میزان سرمایه اجتماعی بالا است. همچنین در تبیین ابعاد تشکیل دهنده سرمایه اجتماعی، مشارکت شهروندان با میزان 551/0 بیشترین همبستگی و انسجام اجتماعی با میزان 319/0 کمترین همبستگی را بر هوش هیجانی در محله­ها دارد.