رویکردهای مدلسازی سیستمهای زیرساخت دارای وابستگی متقابل از منظر تابآوری
نویسندگان
1 علوم و تحقیقات تهران
2 دانشگاه صنعتی شیراز
3 دانشگاه جامع امام حسین (ع)
doi
چکیده
دردنیای امروزی، استمرار زندگی در جوامع بشری بدون فعالیت مستمر زیرساختهای حیاتی امکانپذیر نیست. از این رو نحوه بهرهبرداری و حفاظت از زیرساختهای حیاتی مورد توجه مطالعات بسیاری قرار گرفته است. یکی از زمینههای اصلی در مطالعات زیرساختها چگونگی مدلسازی سیستمها به خصوص با وجود وابستگیهای بین آنهاست. در این مقاله، مروری بر مطالعات اخیر در مورد چگونگی مدلسازی سیستمهای زیرساخت دارای وابستگی متقابل انجام شده است. هدف این مطالعه شناسایی راهکارهای حفاظت بیشتر از سیستمها در برابر اختلالات پیشآمده در یک سیستم و جلوگیری از انتشار آن به سیستمهای دیگر است. یکی از مفاهیم مؤثر در مطالعه اثرات اختلال و قطعیهای آبشاری، مفهوم تابآوری سیستم است. بهبود تابآوری که نزدیکترین مفهوم به پدافند غیرعامل در حوزه زیرساخت است، میتواند درک صحیحی از احتمال استمرار فعالیت زیرساختهای وابسته ارائه نماید. بنابراین، در این مقالهی مروری، نحوه مدلسازی وابستگی در سیستمهای زیرساخت با رویکرد تابآوری سیستم در برابر تهدیدات بررسی شده است. در این راستا، انواع رویکردهای مدلسازی با دستهبندی به پنج گروه تجربی، عامل-محور، دینامیکی، اقتصادی و شبکهای معرفی و بررسی شدهاند. انتهای مقاله، چالشهای پیش روی محققین برای انجام مطالعات بیشتر تصویر شده است. موارد ارائه شده میتواند راهگشای بسیاری از پیشرفتهای آتی در زمینه مدلسازی زیرساختهای وابسته باشد.