فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اقامتگاه‌های بومگردی، به‎عنوان نمایندگانی از ارزش‌ها و زیبایی‌های فرهنگی و طبیعتی هر منطقه، نقش بسیار مهمی در توسعه صنعت گردشگری دارند. این اقامتگاه‌ها نه‏تنها به مسافران فرصتی برای استراحت و آرامش ارائه می‌دهند، بلکه مبنایی برای آشنایی با فرهنگ و سنت‌های محلی را نیز فراهم می‌کنند. ازاین‎رو با توجه با ظرفیت های فوق العاده اقامتگاه­های بومگردی در ایران و به‎صورت خاص استان گیلان، نرخ شکست این‎گونه از کسب‏وکار بسیار بالا بوده که در این پژوهش به‎دنبال تبیین تاب‎آوری اقامتگاه‎های بومگردی است. جامعه پژوهش صاحبان اصلی اقامتگاه‏های  بومگردی در استان گیلان بودند که تعداد 12 نفر از صاحبان اقامتگاه‎های  بومگردی از طریق روش نمونه‏گیری غیراحتمالی و مبتنی بر روش گلوله‌برفی انتخاب شدند.  پژوهش حاضر  از منظر روش کیفی و مبتنی بر رویکرد داده‌بنیاد بوده است . پس از تأیید اعتبار پژوهش، نتایج حاضر نشان داد که مبانی اصلی تاب‎آوری در بومگردی‎ها در 7 بُعد فردی، سرمایه‎ای، ارتباطی، یادگیری، استراتژیک، محیطی و فرهنگی تعریف شده است که عواملی علی شکل‎دهنده این پدیده از دو بستر ناشی از صاحبان کسب‎وکار و ناشی از خود پدیده تعریف گردید که پس از تعریف عوامل زمینه‎ای و تعدیلگر راهبردهای اصلی این پدیده در 6  قالب محصول، فرآیند، تبلیغات، افراد، مکان و جایگاه‎یابی ارائه شد. از نتایج پژوهش حاضر می‎توان به‏عنوان مبانی اساسی در جهت رشد و پایداری اقامتگاه­های  بومگردی در فضای کسب‎وکارهای ایران بهره‏برداری کرد که انتظار می‏رود متناسب با سطح‏بندی و اولویت‏بندی تاب‎آوری برای هر یک از فعالان کسب‏و‏کار ارزش آفرین باشد.