ارزیابی راهبردهای توسعة مزارع پرورش میگو در استان خوزستان با استفاده از روش سوات و الکتره 3
نویسندگان
1 کارشناس ارشد اقتصاد کشاورزی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 استاد گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز،ایران.
3 استادیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.30490/aead.2021.299527.1079چکیده
در پی مشکلات فراوان مزارع پرورش میگو در ایران، بسیاری از آنها تعطیل شدهاند. از این رو، هدف مطالعه حاضر بررسی عوامل داخلی و خارجی مؤثر بر مزارع پرورش میگو و ارزیابی راهبردهای تولید در مزارع استان خوزستان بود. بدین منظور، ابتدا برای تشخیص نقاط قوت و ضعف و ارائه مجموع های از فرصت ها و تهدیدها، ماتریس ارزیابی عوامل داخلی و خارجی مشخص شد. سپس، با استفاده از ماتریس سوات (SWOT) و ماتریس داخلی و خارجی، راهبردهای ممکن مشخص شدند. سرانجام، با استفاده از ماتریس برنامه ریزی راهبردی کمی و روش الکتره 3، اولویت بندی راهبردهای تعیین شده در مرحله قبل صورت گرفت. نتایج تحقیق نشان داد که نقاط قوت بیش از نقاط ضعف و نیز فرصت ها بیش از تهدیدهای پیش روی اینگونه مزارع است، اما فاصله زیادی بین وضعیت فعلی و توان توسعه آنها وجود دارد؛ و از این رو، راهبردهای تهاجمی را میتوان مناسبترین راهبردها دانست. همچنین، نتایج ارزیابی راهبردها بر اساس روش برنامهریزی راهبردی کمی و روش چندمعیاره الکتره 3 نشان داد که به ترتیب، راهبردهای بازاریابی برای میگوی سالم منطقه، گسترش مساحت مزارع پرورش میگو برای افزایش تولید، رفع موانع صادرات میگو و توسعه آن، افزایش تولید در واحد سطح از طریق کاربرد دستگاه های هوادهی و غذادهی و نیز روشهای نوین برداشت بیشترین اولویت را دارند؛ و از این رو توصیه میشود که راهبردهای تدوین شده به مرحله اجرا درآید.
