ارائه مدل ساختاری کیفیت زندگی بر اساس جهتگیری ارزشی در ایثارگران با میانجیگری بهزیستی معنوی
نویسندگان
1 دانشیار،گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت راهبردی فرهنگ، دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، ، تهران، ایران
4 دانشیار گروه مشاوره، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران.
doi
چکیده
هدف اصلی این پژوهش، ارائه مدلی ساختاری برای کیفیت زندگی ایثارگران بر اساس جهتگیری ارزشی و با در نظر گرفتن نقش میانجیگری بهزیستی معنوی است. این مطالعه از نوع توصیفی–همبستگی بوده و با مشارکت ۳۸۳ نفر از ایثارگران جنگ که بهصورت نمونهگیری در دسترس از میان مراجعان به مرکز امور ایثارگران انتخاب شدند، انجام شده است. برای گردآوری دادهها از پرسشنامههای کیفیت زندگی، مقیاس جهتگیری ارزشی و پرسشنامه بهزیستی معنوی استفاده شد. تحلیل دادهها با بهرهگیری از روش معادلات ساختاری و از طریق نرمافزارهای SPSS نسخه ۲۶ و AMOS نسخه ۲۴ صورت گرفت. نتایج حاصل از تحلیل معادلات ساختاری، رابطه میان کیفیت زندگی و جهتگیری ارزشی را با نقش میانجیگری بهزیستی معنوی تأیید کرد. شاخصهای برازش کلی مدل (RMSEA=0.079 و χ²=275.693) نشان دادند که مدل پیشنهادی با دادههای نمونه، برازش مناسبی دارد. بهطور مشخص، جهتگیری ارزشی (β=0.761، P<0.001) و بهزیستی معنوی (β=0.821، P<0.001) تأثیر مثبت و معناداری بر کیفیت زندگی ایثارگران داشتند. همچنین، بهزیستی معنوی در رابطه میان جهتگیری ارزشی و کیفیت زندگی نقش میانجیگرانهای ایفا کرد که میزان اثر غیرمستقیم آن برابر با 0.6247 بود. در نتیجه، بهزیستی معنوی بهعنوان یک عامل واسطهای، نقش کلیدی در تعدیل اثر جهتگیری ارزشی بر کیفیت زندگی ایثارگران دارد و میتواند بهعنوان مؤلفهای مؤثر در ارتقاء سطح زندگی این گروه مورد توجه قرار گیرد.
