ارائه مدل ترکیبی به منظور پیشبینی تصادفات شهری بر اساس پارامترهای ساختار مکانی شبکه معابر (رویکرد مطالعه موردی)
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه مهندسی نقشهبرداری و اطلاعات مکانی، دانشکده مهندسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/tri.2021.234253.2778چکیده
امروزه ایمنی جادهای یکی از دغدغههای بزرگ مهندسان ترافیک است، زیرا تصادفات اثرات زیادی روی زندگی مردم داشتهاند. بنابراین پیشبینی قطعات حادثهخیز شبکه معابر جهت جلوگیری از وقوع تصادفات آتی و بهبود ایمنی ترافیک بسیار حائز اهمیت است. یکی از مهمترین عواملی که باعث بروز تصادفات میشود، ساختار مکانی شبکه معابر است. ساختار مکانی شبکه معابر مرتبط با آرایش و چیدمان اجزای شبکه معابر است که به عنوان یک قید مکانی بر جریانات شهری بسیار تأثیرگذار است. نوآوری تحقیق حاضر ارائه یک رویکرد ترکیبی جدید جهت تعیین پارامترهای ساختار مکانی مؤثر در پیشبینی قطعات حادثهخیز (منطقه سه شهر تهران) است. در این راستا از ترکیب رگرسیون وزندار مکانی (کرنلهای نمایی و مربع دوگانه) و الگوریتم بهینهسازی ازدحام ذرات گسسته استفاده گردید. روش ترکیبی پیشنهادی مناسب برای مسائل رگرسیون مکانی است، زیرا این روش با دو خواص منحصر به فرد دادههای مکانی یعنی خودهمبستگی مکانی و ناایستایی مکانی سازگار است. بهترین مقدار تابع برازش (1-R2) برای کرنلهای نمایی و مربع دوگانه به ترتیب 0.064 و 0.003 به دست آمد. همچنین مشخص شد که پارامترهای ساختار مکانی تأثیر قابل توجهی بر پیشبینی قطعات حادثهخیز در منطقه موردمطالعه دارند.