تبیین مدل بکارگیری قابلیتهای نوآوری فناورانه در حمل و نقل پایدار

نویسندگان

1 دانش آموخته دکتری، گروه مدیریت تکنولوژی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 دانشیار، گروه مدیریت تکنولوژی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 استاد، گروه مدیریت تکنولوژی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22034/tri.2021.81455
چکیده

درحال حاضر در بسیاری از صنایع، نوآوری فناورانه به مهمترین محرک دستیابی به موفقیت رقابتی تبدیل شده است. هدف از این تحقیق، تبیین مدل بکارگیری قابلیتهای نوآوری فناورانه در حمل و نقل پایدار بوده است. روش تحقیق از نوع توصیفی و پیمایشی و جهت پاسخگویی به پرسش های اصلی و فرعی از معادلات ساختاری استفاده گردید. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده‌های گردآوری شده از طریق توزیع پرسشنامه بین 145 نفر از مدیران، معاونین و کارشناسان در 43 شرکت فعال در حوزه حمل و نقل کشور که 108 نفر آنها با محقق همکاری نموده اند و با نرم‌افزار ایموس تحلیل شده‌اند، نشان داده است که قابلیت های نوآوری فناورانه در ایجاد حمل و نقل پایدار، موثر است و فرضیه کلی تایید و از بین فرضیه های موجود، 7 فرضیه تایید ومابقی آنها رد شده است. نوآوری مقاله حاضر نیز در این است که برای اولین بار تاثیر قابلیت های نوآوری فناورانه در ایجاد حمل و نقل پایدار بوسیله نرم افزار ایموس در سیستم حمل و نقل کشورمورد بررسی قرار گرفته است. نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که قابلیت های نوآوری فناورانه در ایجاد حمل و نقل پایدار مؤثراست. شاخصهای برازندگی نیز حاکی از تأیید مدل می باشد. بر اساس نتایج این پژوهش پیشنهاداتی از قبیل نظارت و کنترل سیستماتیک بر روی روندهای توسعه تکنولوژی در سازمان در جهت بروز سازی سازمان، انتقال و به‫روزآوری دانش فنی، استقرار تکنولوژیهای جدید، همچنین تمرکز بر نوآوری از طریق بهبود نوآوری‌های نو و فناورانه می‌تواند همراه با جذب مشتریان بیشتر سبب توسعه‌ی مزیت‌های اقتصادی-رقابتی و ثبات شرکت و عملکرد بهتر شود، ارائه شده است