سرمایه و شادی؛ پژوهشی در باب ارتباط میان سرمایۀ اجتماعی و فرهنگی با احساس شادی (مورد مطالعه: شهروندان شهرستان آران و بیدگل)
نویسندگان
1 دانشیارعلوم اجتماعی دانشگاه کاشان.نویسنده مسئول
2 دانشجوی دکتری جامعه شناسی دانشگاه کاشان
3 دانشجوی دکتری جامعه شناسی دانشگاه کاشان
4 دانشجوی دکتری جامعه شناسی دانشگاه کاشان
doi
10.22054/qjsd.2017.7143چکیده
شادی از نیازهای اساسی نوع بشر در همۀ فرهنگها بهشمار میرود، زیرا سلامت جسمانی و روانی اعضای جامعه را متأثر میسازد. ازاینرو، هدف پژوهش حاضر بررسی وضعیت احساس شادی و ارتباط این متغیر با سرمایههای اجتماعی و فرهنگی است. روش پژوهش، پیمایشی بوده و دادهها با بهکارگیری ابزار پرسشنامه جمعآوری شدهاند. حجم نمونه 384 نفر از شهروندان شهرستان آران و بیدگل در سال 1394 است. ارزیابی یافتهها در بُعد توصیفی نشان داد که در مجموع میزان احساس شادی حجم نمونۀ مورد بررسی در سطح متوسط رو به بالا (7/58) بوده و در ابعاد این متغیر، میزان شادی در بعد عاطفی در سطح بالاتری نسبت به ابعاد شناختی و اجتماعی قرار دارد. همچنین میانگین میزان سرمایههای اجتماعی و فرهنگی به ترتیب 3/66 و 6/4 است. در بعد یافتههای استنباطی، آمارهها نشان دادند که رابطۀ مستقیم و معناداری میان سرمایۀ اجتماعی (478/0) و فرهنگی (402/0) با احساس شادی وجود دارد؛ با افزایش میزان سرمایۀ اجتماعی و فرهنگی، بر احساس شادی شهروندان افزوده میشود. همچنین سرمایۀ فرهنگی بهطور غیرمستقیم و با تأثیرگذاری بر سرمایۀ اجتماعی، به افزایش احساس شادی منجر میشود.