راهبردهای جمهوری اسلامی ایران برای مقابله با تبعات مناسبات امنیتی حاکم بر روابط امارات متحده عربی و رژیم صهیونیستی
نویسندگان
1 استادیار مطالعات منطقه ای، دانشکده پیامبر اکرم(ص)، دانشگاه افسری و تربیت پاسداری امام حسین (ع)، تهران، ایران. Pan.mahdi@gmail.com
2 دانشیار گروه مطالعات منطقه ای، دانشکده پیامبراعظم(ص)، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران.
doi
چکیده
کشور امارات متحده عربی و رژیم صهیونیستی در هراس از قدرتیابی و گسترش نفوذ منطقهای جمهوری اسلامی ایران، اقدام به نزدیکی مواضع کرده و هستهی اصلی فرایند سازش خود را با ادراک یا تصور تهدید از ایران و مقابله با آنچه تهدیدات امنیتی جمهوری اسلامی ایران میخوانند، قرار دادهاند.در این راستا هدف این پژوهش تدوین راهبردهای جمهوری اسلامی ایران برای مقابله با تبعات مناسبات امنیتی حاکم بر روابط امارات متحده عربی و رژیم صهیونیستی است.بهمنظور تجزیه و تحلیل روشمند دادههای گردآوری شده، در بخش اعتبارسنجی یافتهها ضمن بهرهمندی از مصاحبهی عمیق با خبرگان موضوع، نظرات آنان درقالب یک پرسشنامهی محققساخته اخذ گردیده، دیدگاههای آنان مبنای تدوین راهبردهای محیط-پایهی SOAR قلمداد شده است. یافتههای تحقیق نشان دهنده این است که رژیم صهیونیستی با تاکید بر تعارض هویتی، جمهوری اسلامی ایران را بزرگترین تهدید بقای خود می انگارد. امارات نیز با تاکید بر تعارض منافع و تصور تهدید و نقش آفرینی محدود، احساس عقده حقارت عمیقی در قبال جمهوری اسلامی ایران مینماید. به همین دلیل، ائتلاف راهبردی صهیونیستها و اماراتیها با هدف تغییر ساختار امنیت منطقه(ژئوپلتیک خاورمیانه)، صورت پذیرفته است که هدف نهایی هویت بخشی، تثبیت موجودیت و تضمین امنیت رژیم صهیونیستی است.بنابراین این مناسبات تبعات و پیامدهای امنیتی دارد. جمهوری اسلامی ایران در مقابل تهدیدات امنیتی راهبردها را باید ذیل سه محور، تنشزداییو گسترش همکاریهای منطقهای، افزایش توان نظامی و عناصر قدرت ملی قرار دهد.
