عوامل مؤثر بر گرایش به فرزندآوری زنان شهر تهران
نویسندگان
1 کارشناس ارشدجمعیت شناسی دانشگاه علامه طباطبایی
2 استادجامعه شناسی دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.22054/qjsd.2016.5920چکیده
پژوهش حاضر به منظور بررسی عوامل مؤثر بر گرایش به فرزندآوری در بین زنان مناطق 1 و 19 شهر تهران و مقایسه آنها صورت گرفته است. کاهش سطح باروری، یکی از مشخصههای جمعیتشناختی شهر تهران است. ازاینرو مطالعه شهر تهران از درجه اهمیت بالایی برخوردار است. جامعه آماری این پژوهش همه مادران مراجعهکننده به پایگاههای سنجش سلامت بیناییسنجی و شنواییسنجی دانشآموزان بدو ورود به مدرسه است. هدف این پژوهش شناخت متغیرهای حمایت اجتماعی، اشتغال زنان و پایگاه اقتصادی اجتماعی خانواده بر گرایش به بارداری مجدد است. براساس نتایج آزمون دیسامرز و کندالسی بین متغیر حمایتهای اجتماعی و گرایش به داشتن فرزند دیگر رابطه معنادار بهدست آمده است که نشاندهنده قوی بودن شبکه خویشاوندی در ایران است. اما بین متغیر اشتغال زنان و پایگاه اقتصادی اجتماعی خانواده و گرایش به داشتن فرزند دیگر رابطه معناداری بهدست نیامده است.
