فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

استفاده از مهاربندهای کمانش‌ناپذیر در دهه­ هشتاد میلادی در ژاپن شروع شد و به دنبال آن در نقاط دیگر دنیا ادامه یافت. استفاده از این نوع مهاربندها سبب رفع بسیاری از نقایص رفتاری مربوط به مهاربندهای فولادی متداول می­شود که ناشی از اختلاف مابین ظرفیت کششی و فشاری آن­ها است. در این مقاله تأثیر نحوه­ جانمایی ابر مهاربندهای کمانش‌ناپذیر بر پاسخ سازه­های بلند تحت بار انفجار بررسی می­شود. برای این منظور یک سازه 30طبقه به دوازده حالت مختلف توسط ابر مهاربندهای کمانش‌ناپذیر مقاوم­سازی می­شود و بر مبنای بیشینه پاسخ سازه تحت بار انفجار بهترین حالت جانمایی برای ابر مهاربند معرفی می­شود. در این راستا سازه تحت چهار حالت بار انفجار ناشی از انفجار1000 و 1200 کیلوگرم TNT در فاصله­های 5 و 10 متری از سازه قرار می­گیرد و عملکرد سازه با استفاده از مفاهیم جابجایی بام، چرخش سازه، دریفت طبقات، برش و ممان پایه بررسی می­شود. نتایج نشان می­دهند که با کاهش مقدار وزن ماده منفجره و همچنین افزایش مقدار فاصلهماده منفجره از سازه مقدار اثرات تخریبی و بیشینه پاسخ سازه کاهش‌یافته و سازه به سطح ایمن عملکردی (IO) بازگردانده شده است. همچنین نتایج نشان می­دهد که حالت اصلی A1، بهترین حالت جانمایی برای ابر مهاربندهای کمانش‌ناپذیر است و در این حالت میزان فولاد مربوط به ابر مهاربند بیش از 16درصد کاهش می­یابد.