بررسی اثرات ضد باکتریایی عصاره هیدروالکلی پوست لیمو ترش بر روی باکتری های گرم منفی و گرم مثبت
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده علوم دارویی، واحد تهران، دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، واحد مشهد، ،دانشگاه دولتی فردوسی، خراسان رضوی، ایران
3 دانشجوی دکتری، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده علوم و صنایع غذایی، واحد سروستان، دانشگاه آزاد اسلامی، فارس، ایران
4 دانشجوی دکتری، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده علوم و صنایع غذایی، واحد نور، دانشگاه آزاد اسلامی، مازندران، ایران
5 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده علوم و فنون دریایی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
6 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، واحد شاهرود، ،دانشگاه صنعتی، سمنان، ایران
doi
10.52547/fsct.18.116.55چکیده
استفاده از داروهای آنتیبیوتیکی با مشکلاتی نظیر عوارض جانبی ناخواسته و مقاومت دارویی همراه است و کمبود داروهای ضدمیکروبی جدید و طبیعی که دارای اثرات جانبی کمتری نسبت به آنتیبیوتیکها هستند احساس میشود. هدف از این پژوهش، بررسی اثرات ضدباکتری عصاره هیدروالکلی پوست لیموترش علیه تعدادی از سوشهای استاندارد باکتریهای گرم منفی و گرم مثبت میباشد. غلظتهای 25، 50، 100 و 200 میلیگرم بر میلیلیتر از عصاره استخراج شده به روش پرکولاسیون به منظور بررسی اثرات ضدباکتریایی تهیه و با استفاده از روش انتشار چاهک علیه ده گونه مختلف از باکتریهای گرم مثبت و گرم منفی بررسی شد، سپس حداقل غلظت مهارکنندگی رشد باکتری (MIC) و حداقل غلظت کشندگی باکتری (MBC) به روش رقت در لولهای ارزیابی شد. عصاره الکلی پوست لیموترش بصورت وابسته به دوز، سبب افزایش معنیداری در قطر هاله ممانعت از رشد باکتریها بویژه باکتریهای گرم مثبت در مقایسه با گرم منفی گردید (05/0 >p). در غلظت 200 میلیگرم بر میلیلیتر حداکثر و حداقل قطر هاله عدم رشد به ترتیب مربوط به استرپتوکوکوس پیوژنز برابر با ۲۰ میلیمتر و سالمونلا تیفیموریوم برابر با 12 میلیمتر بود. روشهایMIC و MBC هم بیشترین اثر را برروی استرپتوکوکوس پیوژنز و کمترین اثر را بر روی اشریشیاکلی و سالمونلا تیفیموریوم داشت. عصاره پوست لیموترش دارای اثرات ضدمیکروبی قابل ملاحظهای میباشد که میتواند به عنوان جایگزینی مناسب برای آنتیبیوتیکهای سنتزی که مقاومت میکروبی به آنها روز به روز در حال افزایش است، بکار رود.
