نازینْک، گونه‌ای شعر عامۀ بلوچی

نویسندگان

1 دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار

doi
10.48311/cfl.12.57.4
چکیده

Copyright: © 2023 by the authors. Submitted for possible open access publication under the terms and conditions of the Creative Commons Attribution (CC BY -NC) license https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). ادبیات عامۀ بلوچ تنوع زیادی دارد و بخش اعظم آن را شعر تشکیل می‏‌دهد. انواع گوناگون شعر در همۀ عرصه‌‏های زندگی مردم حضور دارد و این حاکی از ذوق عامۀ آن‏ها برای پرداختن به شعر و ادب است. نازینک یکی از کهن‏ترین جنبه‌‏های ادبیات شفاهی قوم بلوچ است که در سراسر سرزمین بلوچستان هنوز رواج دارد و آن را مردم بلوچ، به‌ویژه مادران در توصیف فرزندان خود می‌‏خوانند. سرایندۀ هیچ کدام از این سروده‌‏ها مشخص نیست و سینه به سینه از نسلی به نسل دیگر منتقل شده‌‏اند. ﺳﺎﺧﺘﺎر نازینک ﺑﻨﺎ ﺑﺮ ﺷﻮاﻫﺪی ﻛﻪ در دﺳﺖ اﺳﺖ، شبیه لالایی بلوچی است. درون‏مایۀ آن متنوع و بیشتر توصیفی از ویژگی‌‏هایی است که در گذشته برای دختر و پسر شایسته درنظر می‏‌گرفته‌‏اند. این اشعار تفاخر مادران و پدران نسبت‌به فرزندان خود و دربردارندۀ آرزوهای آنان است. این سروده‌‏ها موزون و از نظر زبانی روان و شیوا و از نظر ادبی پربارند. در بیشتر نازینک‏‌ها قافیه وجود دارد. هدف از این پژوهش، معرفی نوعی شعر عامۀ بلوچ است که تاکنون تحقیقی دربارۀ آن صورت نگرفته است. این پژوهش به‌شکل بنیادی، برپایۀ تحقیقات میدانی و به روش توصیفی ـ تحلیلی انجام شده است.