تأثیر سرمایۀ اجتماعی بر ریسک‌پذیری دانشجویان کارآفرینی(مورد مطالعه: دانشجویان دانشکدۀ کارآفرینی دانشگاه تهران)

نویسندگان

1 استادیار، گروه به‌نژادی و بیوتکنولوژی گیاهی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه تبریز

2 دانشیار، عضو هیئت علمی گروه علوم اجتماعی، دانشکدۀ حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز

3 دانشجوی دکتری جامعه‌شناسی اقتصادی و توسعه، دانشکدۀ حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز، نویسندۀ مسئول

doi
10.22054/qjsd.2016.3856
چکیده

قدرت ریسک‌پذیری بالا از مهم‌ترین ویژگی‌های یک فرد کارآفرین به‌شمار می‌رود که می‌تواند زمینه‌ساز تولید و اشتغال‌زایی شود. ریسک‌پذیری به نوبه خود می‌تواند ناشی از عوامل متعددی باشد که زمینه را برای پذیرش سطوح بالاتر ریسک فراهم می‌آورد. سرمایۀ اجتماعی از جمله فاکتورهای کلیدی به‌شمار می‌رود که می‌تواند نقشی اساسی در بالا بردن سطح ریسک‌پذیری افراد کارآفرین ایفا کند. در این راستا، پژوهش حاضر به بررسی نظری و تجربی تأثیر سرمایۀ اجتماعی بر ریسک‌پذیری دانشجویان کارآفرینی می‌پردازد. جامعۀ آماری پژوهش همۀ دانشجویان دانشکدۀ کارآفرینی دانشگاه تهران هستند که در بازۀ زمانی در این دانشکده مشغول به تحصیل بوده‌اند. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران برابر با 252 برآورد شد. به‌منظور جمع‌آوری داده‌ها از روش نمونه‌گیری غیراحتمالی در دسترس استفاده شد. برای ­آزمون فرضیه­ها­، از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون ریج بهره گرفته شد. یافته­ها نشان می­دهد که اعتماد فردی و نهادی تأثیر مثبتی بر ریسک‌پذیری دانشجویان دارد. به‌علاوه، مشارکت همیارانه، خیریه‌ای و مذهبی، ریسک‌پذیری دانشجویان را بهبود می‌بخشید. با وجود این، تأثیر مشارکت رسمی و اعتماد عمومی بر ریسک‌پذیری معنی‌دار نبود.