پهنه بندی آسیب پذیری آبخوان شهرستان البرز استان قزوین به روش دراستیک و سامانۀ اطلاعات جغرافیایی
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، ,واحد بوئین زهرا، دانشگاه آزاد اسلامی، بوئین زهرا، ایران
2 دانشجوی کاشناسی ارشد مهندسی آب و سازه های هیدرولیکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوئین زهرا، بوئین زهرا، ایران
3 گروه مهندسی عمران، واحد بوئین زهرا، دانشگاه آزاد اسلامی، بوئین زهرا، ایران
doi
10.22092/idser.2025.369519.1621چکیده
منبع ارزشمند آب زیرزمینی که تامین کننده اصلی مصارف کشاورزی، شرب و صنعتی است، تحت تأثیر آلودگی ناشی از آبهای برگشتی آبیاری آغشته به کودهای نیتراتی، فاضلاب شهری و روستایی و پسابهای صنعتی است. در دشت شهرستان البرز، از قطبهای بزرگ توسعۀ کشاورزی و صنعتی، هر ساله شهرکهای متعدد ساخته میشود و جمعیت انسانی و تقاضای آب در آن رو به افزایش است. سالانه حجم بالایی از آلایندهها از جمله نیترات به دلیل اجرانشدن سامانۀ مناسب دفع پسابها وارد آبخوان این دشت میشود. هدف از این پژوهش، علاوه بر مشخص کردن مناطق مستعد آلودهشدن، کمک به تبیین سیاستهای کاربردی برای برنامهریزی و مدیریت محیط زیست منطقه و مدیریت کیفی منابع آب زیرزمینی است. بدین منظور با مراجعه به سازمانهای متعدد، آمار و دادههای عمق سطح ایستابی، تغذیۀ خالص، ساختار زمینشناسی آبخوان، بافت خاک، شیب منطقه، محیط غیراشباع، قابلیت انتقال و همضخامت آبرفت این آبخوان جمعآوری شد. پس از آن با استفاده از روش دراستیک بر مبنای سامانۀ اطلاعات جغرافیایی، نقشه پهنهبندی آسیبپذیری آبخوان (امکان نفوذ و انتشار آلایندهها از سطح زمین به آب زیرزمینی) تهیه و با اطلاعات موجود نیترات آب زیرزمینی در محیط GIS مقایسه و صحتسنجی شد. نتایج بررسیها نشان داد دشت شهرستان البرز به دو پهنه قابل طبقهبندی است. حدود 31 درصد از مساحت کل منطقه متعلق به کلاس آسیبپذیری کم و 69 درصد از مساحت در کلاس آسیبپذیری متوسط قرار دارد. قسمت غربی و مرکزی آبخوان دشت شهرستان البرز به دلیل اینکه شیب زمین، در این نواحی بسیارکم و سطح آب زیرزمینی بالا است، پتانسیل آسیبپذیری بیشتری دارد.