اثر ضدقارچی اسانس‌ مرزه خوزستانی بر آسپرژیلوس نایجر، بوتریتیس سینه‌را و رایزوپوس استولونیفر عامل پوسیدگی و کپک‌زدگی میوه‌ توت‌فرنگی

نویسندگان

1 استادیار، گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران

2 استادیار، گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران

3 استادیار، گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران

doi
10.52547/fsct.18.115.13
چکیده

در این مطالعه، اسانس گیاه دارویی مرزه خوزستانی توسط روش تقطیر با آب استخراج شد و محتوای فنول و فلاوونوئید کل، ویژگی آنتی‌اکسیدانی (برپایه روش‌های مهار رادیکال DPPH، رادیکال ABTS و بتا-کاروتن/لینولئیک اسید) و فعالیت ضدقارچی آن در برابر سویه‌های قارچی مولد فساد و پوسیدگی توت‌فرنگی (آسپرژیلوس نایجر، بوتریتیس سینه‏را و رایزوپوس استولونیفر) بررسی گردید. میزان فنول و فلاوونوئید کل اسانس به ترتیب 23/87 میلی‌گرم گالیک اسید بر گرم و 33/69 میلی‌گرم کوئرستین بر گرم گزارش شد. فعالیت آنتی‌اکسیدانی اسانس مطابق روش‌های مهار رادیکال DPPH، مهار رادیکال ABTS و بتا-کاروتن/لینولئیک به ترتیب برابر با 29/63، 30/58 و 19/51 درصد بود. نتایج فعالیت ضدقارچی اسانس (برپایه روش‌های دیسک دیفیوژن آگار، انتشار چاهک و حداقل غلظت مهارکنندگی و کشندگی) نشان داد که بوتریتیس سینه‏را مقاوم‌ترین و آسپرژیلوس نایجر حساس‌ترین سویه‌های قارچی نسبت به اسانس می‏باشند. نتایج حداقل غلظت مهارکنندگی اسانس مرزه خوزستانی برای سویه­های آسپرژیلوس نایجر، بوتریتیس سینه­را و رایزوپوس استولونیفر به ترتیب 50، 100 و 50 میلی­گرم بر میلی­لیتر بود. نتایج حداقل غلظت کشندگی اسانس مرزه خوزستانی برای سویه­های آسپرژیلوس نایجر، بوتریتیس سینه­را و رایزوپوس استولونیفر به ترتیب 200، 400 و 200 میلی­گرم بر میلی­لیتر بود.