بررسی میزان جذب امواج راداری مگنتوالکتریکی Ba0.7Sr0.3TiO3-Mn0.5Zn0.5Fe2O4 و کامپوزیت آن‌ها با استفاده از دستگاه تحلیل‌گر شبکه

نویسندگان

1 قرارگاه پدافند هوایی خاتم الانبیاء(ص)

doi
چکیده

استفاده از مواد جاذب از روش­های رایج برای جلوگیری از دید راداری است. در این پژوهش با توجه به کاربرد مواد جاذب راداری، دو نوع ماده مهم یکی با ضریب دی­الکتریک بالا (پروسکایت Ba0.7Sr0.3TiO3) و دیگری با ضریب نفوذپذیری بالا (فریت Mn0.5Zn0.5Fe2O4)، که نامزدهای خوبی برای مواد جاذب امواج راداری هستند، مدنظر قرار گرفته و با استوکیومتری معین به روش سل- ژل سنتز شدند. دو ماده موردنظر و سه کامپوزیت از آن­ها با سه درصد مختلف تهیه و ساختار، مورفولوژی و اندازه بلورک­ها آن­ها با مشخصه­یابی­های پراش اشعه ایکس و میکروسکوپ الکترونی روبشی بررسی گردید. از پنج ماده مختلف نانو پودر تهیه‌شده، رنگ­دانه مخصوص آن با رزین اپوکسی کر 828 تهیه و بر روی سطح بدون جاذب، با ضخامت تقریبی یک میلی­متر، لایه­نشانی شد. مقدار جذب امواج راداری آن­ها با استفاده از دستگاه تحلیل­گر شبکه در محدوده GHz12-8 مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که مقدار جذب امواج در محدوده GHz12-8 وابسته به ماده با ضریب دی­الکتریک ماده بوده و ماده با ضریب نفوذپذیری بالا نقش چندانی در آن ندارد. بیش‌ترین مقدار جذب برای ماده با ضریب دی­الکتریک بالا با مقدار تقریبی dB24- در حوالی GHz5/9 مشاهده شد.