سطح‌بندی توسعه‌یافتگی بر مبنای شاخص‌های حمل‌ونقل جاده‌ای مطالعه موردی: شهرستان‌های استان خوزستان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری دانشگاه محقق اردبیلی

2 گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه محقق اردبیلی

3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه محقق اردبیلی

doi
چکیده

امروزه در فرآیند برنامه‌ریزی توسعه، شناخت و تبیین سطوح توسعه‌یافتگی نواحی و آگاهی از نقاط قوت و ضعف آن‌ها اهمیت بسیاری دارد، بخشحمل‌ونقل بدلیل برقراری ارتباط میان سایر بخش‌هاازبخش­هایکلیدیکشور در امر توسعه محسوبمی­ شود. از این‌رو پژوهش حاضر باهدف سطح‌بندیمیزانتوسعه‌یافتگیبرمبنایشاخص‌هایحمل‌ونقل جاده‌ای انجام‌شده است. اینپژوهشازلحاظهدف‌گذاری،کاربردیوازلحاظ روش‌شناسی توصیفی -تحلیلیاستکهدرآنازروشنظرخواهیازکارشناسانونیزمطالعاتکتابخانه‌ایاستفاده‌شده است. جامعهآماریتمامی شهرستان‌های استان خوزستاناستکهازنظرشاخص‌های حمل‌ونقل جاده‌ای بااستفادهازمدل V- PROMETHEE و تحلیل گایاموردارزیابیقرارگرفته‌اند. جهت وزن­دهی به شاخص‌ها از مدل ANPاستفاده‌شده است. بر اساس نتایج بدست آمده از 24شهرستان استان،2 شهرستان کاملاً برخوردار، 3 شهرستان برخوردار، 5 شهرستان نسبتاً برخوردار، 6 شهرستان نابرخوردار و 8 شهرستان کاملاً نابرخوردار از توسعه می‌باشند. شهرستان خرمشهر با Phi (592/0) و شهرستان باوی با Phi(412/0-) در رتبه‌های اول و آخر قرار دارند. به‌طورکلی نتایجبدستآمدهبیانگر این می‌باشد که شکافعمیقیبین شهرستان‌هایاستانازلحاظبرخورداریازسطوح توسعه وجوددارد.