فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تری متیل کیتوزان برای انتقال ژن، داروهای پپتیدی و واکسن‌ها از طریق مسیرهای مخاطی بینی و خوراکی به کار گرفته می‌شود. این پلیمر یک مشتق کیتوزان است که حلالیت آن در آب از طریق متیلاسیون گروه آمین نوع اول و تبدیل آن به آمونیوم افزایش پیدا کرده است. در این فرایند، متیلاسیون گروه هیدروکسی نیز انجام می‌شود که حلالیت آن در آب را کاهش می‌دهد. هدف این مطالعه بررسی سمیت تری متیل کیتوزان با وزن مولکولی بالا و درصد بیشتری از آمین نوع چهارم بوده است. به این منظور ابتدا دی متیل کیتوزان با روش متیلاسیونEschweiler-Clarke  سنتز گردید. سپس برای پرهیز از متیلاسیون گروه هیدروکسی که در شرایط قلیایی اتفاق می‌افتد ادامه متیلاسیون توسط واکنشMenshutkin  و با استفاده از یدومتان به‌عنوان عامل آلکیله­کننده و در حلال NMP انجام شد. درصد دی متیلاسیون و کواترنیزاسیون با روش‌های NMR و FTIR  تعیین شد. میزان سمیت سلولی محصول تولیدشده، با روش MTT علیه سلول‌های اپی‌تلیال Caco2 بررسی شد. فعالیت همولیتیک محصول سنتزی نیز با روش رهایش هموگلوبین در گلبول‌های قرمز انسانی انجام شد. داده‌ها از لحاظ آماری با روش ANOVA و آزمون توکی ‌بررسی شدند. پلیمر سنتز شده تا غلظت 1 میلی‌گرم بر میلی‌لیتر در سلول Caco2 فاقد سمیت بود و تا سطح 001/0 اختلاف معنادار مشاهده نشد (001/0> p). در آزمایش رهایش هموگلوبین نیز با افزایش غلظت پلیمر افزایش سمیت مشاهده نشد. بنابراین پلیمر سنتز شده می‌تواند به­عنوان یک حامل انتقال مواد زیستی به کار رود.