بررسی اثر حلال و روش استخراج بر محتوی فیتوشیمیایی و فعالیت آنتیاکسیدانی عصاره برگ مورینگا الیفرا (Moringa oleifera)
نویسندگان
1 دکترا بیوشیمی دانشگاه پیام نور مرکز اصفهان
2 استاد، عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور مرکز اصفهان
3 استاد، عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور مرکز اصفهان
doi
10.52547/fsct.18.114.133چکیده
گیاهان منبع غنی از ترکیبات فنلی هستند که مهمترین آنتیاکسیدانهای طبیعی به شمار میروند. هدف از این تحقیق بررسی تأثیر روشهای استخراج و اثرحلال های مختلف بر راندمان استخراج، محتوی فنل کل، فلاونوئید کل و فعالیت آنتی اکسیدانی عصاره برگ گیاه مورینگا الیفرا بود. بدین منظور برگها بعد از خشکاندن آسیاب شد و عصاره با استفاده از حلالهای آب مقطر، استون و متانول با روشهای خیساندن، سوکسله و امواج غیرمستقیم اولتراسونیک با فرکانس 70 کیلوهرتز استخراج شد. محتوی کل ترکیبات فنلی با روش فولین –سیوکالتیو و محتوی تام ترکیبات فلاونوئیدی با روش رنگ سنجی کلرید آلومینیوم اندازهگیری شد. برای اندازهگیری فعالیت آنتیاکسیدانی عصارهها از روش مهار رادیکالهای آزاد 2 و 2 دی فنیل 1-پیکریل هیدرازیل (DPPH) استفاده شد. فعالیت آنتیاکسیدانی عصارهها با اسید آسکوربیک مقایسه گردید. بالاترین راندمان استخراج مربوط به عصاره استحصال شده با حلال استون و روش استخراج سوکسله (0.34±24.40 درصد) بود. متانول در روش استخراج سوکسله بالاترین تاثیر را بر محتوی فنل کل (1.35±24.79 میلی گرم گالیک اسید در گرم عصاره خشک) و فلاونوئید کل (1.45±81.14 میلیگرم کوئرستین در گرم عصاره خشک) نشان داد. در همه نمونهها با افزایش غلظت عصاره، میزان مهار رادیکالهای آزاد DPPH افزایش یافت و بالاترین قدرت حذف رادیکالهای آزاد در عصاره متانولی حاصل از روش استخراج سوکسله (0.65±49.975=50 IC میکروگرم در میلیلیتر) مشاهده شد. در نهایت می توان نتیجه گرفت متانول بهترین حلال و استخراج با سوکسله بهترین روش برای استخراج ترکیبات فنلی و فلاونوئیدی از برگ مورینگا الیفرا می باشد.