ضرب‌‌المثل؛ ابزاری فرهنگی برای تنظیم و شکل‌‌دهی به رفتار جمعی

نویسندگان

1 دانشگاه لرستان

doi
چکیده

حوزۀ فرهنگ، میدان همگرایی و تعامل جهان‏‌بینی‏‌ها و ایدئولوژی‏‌هاست. ضرب‏‌المثل‌‏ها یکی از ابزار‏های فرهنگی تأثیرگذار در ترویج، تنظیم و هدایت ایدئولوژی‏‏، جهان‌‏نگری و رفتار اجتماعی سازمان‏‌یافته هستند. آن‌ها هماهنگی جمعی را در کنشگران اجتماعی تقویت می‌‏کنند و موجب همگرایی فکری و فرهنگی، حول یک موضوع مشترک می‌‏شوند. در این مقاله تلاش می‌‏شود تا با روش تحلیل کیفی و توصیف، به این مسئله پرداخته شود که ضرب‏‌المثل‏‌ها به‌عنوان یکی از ابزارهای مورد استفاده در فرهنگ عامه، چگونه به رفتار جمعی شکل می‌‏دهند. پیش‌‏فرض این است که ضرب‌‏المثل‌‏ها با «عقلانی‌‏سازی»، «نهادینه‌‏سازی» و «ساخت‏گرایی»، رفتارهای فردی را با رفتارهای جمعی همسو می‏‌کنند. مبانی و کارکرد ضرب‌‏المثل‏‌ها، نشان‏‌دهندۀ ظرفیت و توانایی آن‌ها برای نظارت و کنترل رفتارهای اجتماعی است؛ انتظار ایفای نقش‌‏هایی چون «هم‌بستگی و تطور همکاری»، «حصول منفعت مشترک»، «تعریف طرح‌‏واره‌‏های رفتاری»، «قاب‏‌بندی»، «اطمینان‌‏آفرینی» و «انسجام اجتماعی» از ضرب‏‌المثل‏‌ها، موجب می‌‏شود تا آن‌ها بتوانند رفتار پراکندۀ مخاطبان را تنظیم و هم‌‏جهت کنند. ضرب‌‏المثل‏‌ها با طرح الگوهای آشنا و نهادینه، «ناهماهنگی شناختی و پراکندگی رفتاری»1 افراد را در جامعه محدود می‌‏کنند.