ارزیابی بهبود دقت تخمین تبخیر-تعرق واقعی اراضی کشاورزی به کمک داده گواری با استفاده از مشاهدات مبتنی بر سنجش از دور و مدل فائو 56

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری تخصصی مهندسی آب-آبیاری و زهکشی، گروه مهندسی و مدیریت آب دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس

2 گروه مهندسی و مدیریت آب دانشگاه تربیت مدرس

3 موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، کرج

4 سازمان پژوهش های علمی و صنعتی مشترک المنافع، کانبرا، استرالیا

doi
10.22092/idser.2024.364097.1565
چکیده

اثر استفاده از داده‌گواری بر افزایش دقت تخمین تبخیر-تعرق (ET) با استفاده از دو روش فیلتر کالمن جمعیتی(EnKF) و فیلتر ذره(PF) بررسی شد. مشاهدات و مدل مورد استفاده به ترتیب عبارت بودند از تبخیر-تعرق محاسبه شده با استفاده از روش سبال (روش مبتنی بر سنجش از دور) و مقادیر ET که به روش پیشنهادی نشریه فائو 56 برای شرایط غیر استاندارد محاسبه شدند. به منظور ارزیابی کارایی روش‌های مذکور، نتایج بدست آمده از سه رویکرد شامل الف) داده‌گواری به کمک PF، ب) داده‌گواری به کمک EnKF و ج) شبیه‌سازی بدون استفاده از داده‌گواری (OL)، با نتایج یک سامانه‌ داده‌گواری دیگر که در آن رطوبت خاک با استفاده از مقادیر اندازه‌گیری شده رطوبت خاک به وسیله دستگاه TDR و حل عددی معادله ریچاردز محاسبه شده بود (BL)، مقایسه گردید. نتایج بدست آمده دلالت بر آن دارد که داده‌گواری با استفاده از روش‌های PF و EnKF توانستند متوسط خطای سوگیری در برآورد رطوبت خاک در لایه توسعه ریشه را به ترتیب 7 و 9 درصد حجمی نسبت به OL کاهش دهند. همچنین داده‌گواری با PF و EnKF توانست nRMSE رطوبت خاک را نسبت به OL، 8 درصد کاهش دهد. بنابراین به کمک داده‌گواری می‌توان به بهبود تخمین آب مصرفی و ارتقای مدیریت آبیاری دست یافت.