فاصله و عمق بهینه لولههای فرعی سامانههای آبیاری قطرهای زیرسطحی در زراعت یونجه
نویسندگان
1 استادیار بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان سمنان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایران.
doi
10.22092/idser.2024.365036.1574چکیده
به منظور بررسی اثر عمق نصب و فاصلۀ نوارهای آبیاری (لوله های فرعی) در روش آبیاری قطره ای زیرسطحی بر عملکرد و بهره وری آب در زراعت یونجه، پژوهشی در سال های 1399 و 1400 (به مدت دو سال) در مزرعه ایستگاه تحقیقات کشاورزی دامغان اجرا شد. طرح در قالب نوارهای خرد شده بر پایۀ بلوکهای کامل تصادفی با دو فاکتور و سه تکرار پیاده شد. فاکتورها شامل : 1- فاصلۀ نوارهای آبیاری در سه سطح (80، 100 و 120 سانتیمتر) و 2- عمق نصب نوارهای آبیاری در دو سطح (30 و 45 سانتیمتر زیرسطح خاک) بودند. عمق نصب لوله ها به عنوان فاکتور اصلی و فاصلۀ نوارها به عنوان فاکتور فرعی در نظر گرفته شد. طول هر کرت 60 متر و عرض کرت ها برای فاصلۀ لوله های 80، 100 و 120 سانتیمتر به ترتیب 4، 5 و 6 متر انتخاب شد. لوله های فرعی از نوع قطرهچکاندار به قطر 20 میلیمتر با آبدهی 1/6 لیتر در ساعت (برای هر قطره چکان) و با فاصلۀ قطره چکان های 60 سانتیمتر انتخاب شد. لوله های آبیاری پس از آماده سازی زمین و کاشت بذر مطابق تیمارها به صورت مکانیزه در زیر خاک جاگذاری شدند. آب مورد نیاز گیاه با روش پنمن- مانتیث محاسبه و با دور آبیاری 4 روز در اختیار گیاه قرار گرفت. نتایج تجزیۀ مرکب داده ها نشان داد اثر فاصلۀ لوله های فرعی بر عملکرد مادۀ خشک و بهره وری آب (مجموع آب آبیاری و بارندگی مؤثر) در سطح یک درصد معنی دار است، اما اثر عمق نصب لوله ها بر عملکرد و بهره وری آب معنی دار نیست. اثر متقابل فاصله و عمق لوله های فرعی بر عملکرد و بهره وری آب معنی دار شد. بین عملکرد تیمارها با فاصلۀ لترال 80 و 100 سانتیمتر اختلاف معنی داری وجود نداشت. اما با افزایش فاصلۀ لترال ها از 80 به 120 سانتیمتر، عملکرد کل 2303 کیلوگرم در هکتار کاهش یافت (12 درصد). براساس تحلیل اقتصادی، فاصلۀ 100 سانتی متر برای لوله های فرعی در خاک ها با بافت متوسط به سنگین با صرفه است و کاهش عملکرد آن در مقایسه با تیمار 80 سانتیمتری قابل چشم پوششی است (545 کیلوگرم در هکتار معادل 3 درصد). با توجه به عملکرد تیمارها و هزینه های روش آبیاری قطره ای زیرسطحی، تیمار با فاصلۀ لترال های 100 و عمق 45 سانتیمتر به عنوان تیمار برتر پیشنهاد شد. در این پژوهش فقط به موضوع فاصله و عمق نصب نوارها پرداخته شده است و مسایل شوری خاک، گرفتگی قطره چکان ها و خسارت جوندگان بررسی نشده است. برای بررسی این موارد لازم است پژوهش های تکمیلی در خصوص وضعیت تجمع نمک ها در پروفیل خاک، احتمال حرکت ریشه ها به سمت لوله ها و خطر گرفتگی در مدت زمان طولانی تر در برنامه ها گنجانده شود، تا بتوان با دقت و اطمینان بیشتری در مورد این روش آبیاری اظهار نظر کرد.