تحلیل جامعهشناختی نقش عوامل ساختاری در شکاف بین نگرش و رفتارهای زیستمحیطی (مورد مطالعه: شهروندان شهر کرمانشاه)
نویسندگان
1 استادیار جامعهشناسی دانشکدة علوم انسانی دانشگاه اصفهان
2 دانشیار جامعهشناسی دانشکدة علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دهاقان
3 دانشجوی دکتری جامعهشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دهاقان
doi
10.22059/jisr.2015.57069چکیده
امروزه تهدیدهای زیستمحیطی، از مهمترین مشکلات انسان قرن بیستویکم بهشمار میروند؛ بهطوریکه افکار عمومی معطوف این مسئله شدهاند و در سطح جهانی، حساسیت بسیاری در این زمینه بهوجود آمده است. پژوهش حاضر با هدف شناخت میزان تأثیر عوامل ساختاری- اجتماعی بر شکاف بین نگرش و رفتار زیستمحیطی انجام گرفته است. جامعة آماری شامل شهروندان بالای 15 سال شهر کرمانشاه است. با استفاده از فرمول کوکران و به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای، 410 نفر بهعنوان نمونۀ آماری انتخاب شدند. پژوهش، با رویکرد کمی و بهروش پیمایشی انجام شد و دادههای آن، از طریق پرسشنامه گردآوری شدند. مطابق یافتهها، علیرغم پایینبودن میانگین متغیرهای واسطهای (الزام هنجاری، امکانات و دانش زیستمحیطی)، میانگین نگرش و رفتارهای زیستمحیطی شهروندان، متوسط روبهبالاست. آزمون فرضیهها نشان میدهد این متغیرها بخشی از واریانس شکاف بین نگرش و رفتار زیستمحیطی را تبیین میکنند. بهعبارتی، با افزایش سطح متغیرهای فوق، میزان شکاف بین نگرش و رفتار زیستمحیطی کاهش مییابد. همچنین تحلیل رگرسیون نشان میدهد متغیرهای مستقل پژوهش 13/0 درصد از واریانس متغیر وابسته را تبیین میکنند. در یک نتیجۀ کلی میتوان گفت عوامل فوق درواقع، سیاستهای کاهش این شکاف را تقویت میکنند و رفتارهای زیستمحیطی مسئولانه را ترویج میدهند.