بررسی آب آبیاری و بهره وری آب در تولید انگور برخی باغات استان خراسان رضوی (کاشمر و خلیل آباد)
نویسندگان
1 استادیار پژوهشی بخش فنی و مهندسی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران
2 استاد پژوهشی بخش آبیاری و زهکشی، موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
3 دانشیار پژوهشی بخش فنی و مهندسی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، سازمان تحقیقات،آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران
doi
10.22092/idser.2023.360136.1526چکیده
انگور یکی از محصولات مهم باغی در استان خراسان رضوی (در دو منطقه کاشمر و خلیل آباد) است. از میزان آب آبیاری باغداران برای تولید انگور به منظور برنامه ریزی آبیاری و کمک به افزایش بهرهوری، اطلاعات دقیقی وجود ندارد. این تحقیق با هدف اندازهگیری حجم آب آبیاری و ارزیابی بهره وری آب در مناطق یاد شده اجرا گردید. بر اساس نتایج این پروژه، میزان آب آبیاری، عملکرد انگور و بهره وری مصرف آب در منطقۀ کاشمر به ترتیب 12049 متر مکعب در هکتار، 19 تن در هکتار و 1/76کیلوگرم بر مترمکعب و در منطقۀ خلیل آباد بهترتیب 10827 متر مکعب در هکتار ، 27/3 تن در هکتار و 2/59 کیلوگرم بر مترمکعب به دست آمد. متوسط میزان آب آبیاری و میزان عملکرد انگور در دو منطقه مذکورر به ترتیب 11146 مترمکعب در هکتار و 23/2 تن در هکتار تعیین و متوسط بهره وری آب نیز 2/17 کیلوگرم بر مترمکعب محاسبه شد. با توجه به اینکه برای آبیاری باغهای انگور اغلب از روش آبیاری سطحی استفاده می شود، بهبود عملکرد روش آبیاری سطحی با به کارگیری روشهای کاهش تبخیر مانند مالچ پاشی و استفاده از روش آبیاری کم فشار مانند آبیاری با هیدروفلوم در کوتاه مدت باید مد نظر قرار گیرد. با تغییر روش آبیاری از سطحی به قطره ای در باغ های انگور، با لحاظکردن شرایطخاکی – آبی و سایر شرایط فنی، نیاز ناخالص آبیاری 26/3 درصد کاهش پیدا میکند. بنابراین در دراز مدت، تغییر روش آبیاری سطحی به آبیاری قطرهای توصیه می شود.