تاثیر زاویه و عمق کارگذاری لوله مدفون و نیمه مدفون بر میزان آبشستگی و رسوبگذاری اطراف لوله در قوس ۹۰ درجه ملایم با استفاده از مدل آزمایشگاهی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری سازه های آبی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی
2 استادیار گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی
3 دانشیار گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی
doi
10.22092/idser.2023.361818.1538چکیده
در پروژههای خطوط انتقال سیال، گذر لوله بصورت مدفون و نیمهمدفون از قوسهای رودخانهای گریزناپذیر است. این امر الگوی آبشستگی و رسوبگذاری مرسوم در قوس رودخانه را تغییر میدهد. الگوی آبشستگی اطراف خط لوله، نسبت به حالتی که خط لوله یک نهر مستقیم را قطع میکند، متفاوت است. نظر به گسترش خطوط انتقال در سالهای اخیر، در این پژوهش تاثیر زاویه جانمایی خط لوله در قوس 90درجه ملایم و همچنین عمق جانمایی خط لوله بصورت آزمایشگاهی بررسی شد. آزمایشهای این تحقیق در سه عدد فرود 0.32، 0.29 و 0.26، سه زاویه متفاوت 90، 67.5 و 45 درجه از قوس ملایم، دو حالت جانمایی لوله بهصورت دافع و جاذب نسبت به جهت جریان و همچنین یک عمق نیمهمدفون و دو عمق مدفون به انجام رسید. نتایج نشان داد در حالت جانمایی به صورت دافع با افزایش زاویه نسبت به قوس، آبشستگی زیر و اطراف لوله افزایش می یابد. این روند برای آبشستگی اطراف لوله برای جانمایی لوله به صورت جاذب برعکس است اما برای آبشستگی زیر لوله همانند حالت قبل بود. همچنین با کاهش عدد فرود، میزان آبشستگی اطراف و زیر لوله کاهش می یابد؛ بطوریکه در برخی سناریوها، آبشستگی زیر لوله مشاهده نشد. این روند در افزایش عمق جانمایی لوله نیز مشاهده شد.