تعیین عدد سازهای موثر روسازی بر اساس شاخص ناهمواری و خرابی سطحی با استفاده از مدلهای رگرسیون و شبکه عصبی
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران بخش برنامهریزی حملونقل، مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی، تهران، ایران
doi
چکیده
اطلاع از وضعیت سازهای روسازی میتواند نقش موثری در پیادهسازی و اجرای یک سیستم مدیریت روسازی کارآمد داشته باشد. تعیین عدد سازهای موثر میتواند در طراحی، بهسازی و تعمیر و نگهداری، تعیین مقاطع همگن و پیشبینی خرابی روسازی و شناسایی مقاطع نیازمند به آزمایشهای تکمیلی میدانی مد نظر قرارگیرد. یکی از رایج ترین روشهای محاسبه عدد سازهای، استفاده از روشهای غیر مخرب با استفاده از دستگاه افت و خیز سنج لرزهای (FWD) میباشد. لیکن هزینه انجام تستهای میدانی، نیاز به کنترل ترافیک و محدودیت در سرعت انجام کار، از مواردی مهمی است که استفاده از دستگاه FWD را در سطح پروژه و به ویژه در سطح شبکه با محدودیت مواجه ساخته است. در این مقاله تلاش میگردد در راستای توسعه روشهای موجود، با استفاده از روشهای سریع و نسبتاً اقتصادی، عدد سازهای موثر روسازی را با ترکیب شاخص ناهمواری و خرابی سطحی تعیین نمود. بدین منظور 52 کیلومتر از راههای شریانی استان کرمانشاه و ایلام با مشخصات مختلفی چون ترافیک، عمر روسازی، ضخامت لایه های روسازی و انواع خرابی مورد بررسی قرار گرفت. همچنین، از دستگاه FWD جهت محاسبه افت و خیز در هر مقطع، از دستگاهRSP جهت برداشت ناهمواری (IRI)و از دستگاه RD-3VV و بازدید چشمی جهت بررسی خرابیهای سطحی و تعیین شاخصارزیابی سطح روسازی (PASER)استفاده شد. به منظور برآورد عدد سازهای موثر، دو شاخص ناهمواری و PASER به عنوان متغیرهای ورودی در مدلسازی در نظر گرفته شدند. جهت مدلسازی از مدلهای رگرسیون توانی، خطی چند جملهای و شبکه عصبی با معماری مختلف استفاده گردید. نتایج حاصل از مدل پیشنهادی نشان میدهد که میتوان عدد سازهای را با دقت بالا و خطای کم تعیین نمود. همچنین یافتههای این مقاله، بر برتری و توانایی نسبی استفاده از مدلهای شبکه عصبی در مقایسه با دیگر مدلهای رگرسیون دلالت دارد.