ایجاد سیستم خبره در انتخاب نوع گذرگاه عابر پیاده در معابر بین تقاطعی
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
2 استادیار، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
3 استادیار، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
doi
چکیده
یکی از مهمترین جنبههای حضور انسان در فضاهای شهری که سبب سرزندگی و پویایی این فضاها و نیز افزایش نقش اجتماعی آنها میشود، حرکت پیاده است. عابرین پیاده جزو اصلی کاربران آسیبپذیر راه محسوب میشوند و آسیبهای وارد شده به آنها اغلب غیرقابل جبران و بازگشت است و باعث جرح یا فوت آنها میشود. هدف از این مطالعه بررسی درصد استفاده از پلهای عابر پیاده موجود در شهر تهران و عوامل محیطی و انسانی اثرگذار بر استفاده یا عدم استفاده عابرین پیادهای که در حوزه نفوذ آن پل در حال عبور بودهاند، بوده است. در این تحقیق تصمیمگیری در محیط فازی که یک محیط چندارزشی است، انجام شده است. خروجی این تحقیق درصد استفاده عابرین پیاده از هر پل با ویژگیهای محیطی و انسانی متفاوت بوده است. پایگاه دانش قابل استفاده در یک سیستم خبره با استفاده از استدلال فازی تشکیل شده و میتواند به عنوان سیستم پشتیبانی از تصمیم فازی در مدیریت و برنامهریزی برای احداث پلهای عابر پیاده جدید یا اصلاح پلهای موجود مورد استفاده قرار گیرد. نتایج گرفته شده از این تحقیق میتواند به منظور مشخص شدن پلهایی با حجم عبور زیاد و تجهیز پلهای دیگر، مکانیابی احداث پلهای جدید، ارزیابی وضع موجود هر پل و میزان استفاده از آن مورد استفاده قرار گیرد. نتایج نشان داده است از بین عوامل محیطی، تسهیلات پل عابر پیاده و از بین عوامل انسانی، هویت درک شده در درصد استفاده عابرین پیاده از پلهای عابر پیاده بسیار تاثیرگذار بوده است. مقایسه بین تمامی نتایج واقعی و نتایج براورد شده فازی در این تحلیل، ضریب همبستگی 98/0و درصد خطای 20 درصد را نشان داده، که نزدیکی بسیار زیاد دو دسته نتایج را نشان داده است.