اثر کاربرد کود اوره پوشش دار بر فرآیند انتقال نیترات به اعماق مختلف خاک در مقایسه با برخی از انواع کودهای رایج
نویسندگان
1 دانشیار، مؤسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران.
2 دانشیار، پردیس ابوریحان، گروه مهندسی آبیاری و زهکشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانش آموخته گروه مهندسی آب، دانشکدگان ابوریحان، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 دانشیار، پردیس ابوریحان، گروه مهندسی آبیاری و زهکشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22092/idser.2022.359844.1520چکیده
کاربرد انواع کودهای شیمیایی و آلی رایج بهمنظور افزودن بر میزان محصول تولیدی در کشاورزی امروز متداول است که گاهی میتواند منجر به ورود آلایندههایی مانند نیترات به محیط زیست و منابع آب و خاک شود. از همین روی، کاربرد کودهای اورۀ پوششدار یا کُندرها شاید بتواند انتقال آلودگی کمتری را درپی داشته باشد. در این تحقیق، به بررسی فرآیند انتقال نیترات به اعماق مختلف خاک با کاربرد انواعی از کودهای شیمیایی و آلی رایج و مقایسه آن با کود اوره کُندرها (با پوشش گوگردی) پرداخته شد. به همین منظور 15 ستون آب و خاک با مقطع استوانهای به ارتفاع 150 و قطر 10 سانتیمتر طراحی و ساخته شد. ستونها تا ارتفاع 120 سانتیمتر از خاک با بافت لوم شنی پُرشدند. برای نمونهبرداری از زهاب، زهکشهایی در عمقهای مختلف ستونها کارگذاری شد. انواع کودهای کاربردی، بر اساس کمیت نیتروژن مورد نیاز برای گیاه گوجهفرنگی محاسبه و بهکار برده شد. این پژوهش با بهکارگیری طرح آماری فاکتوریل در قالب کاملاً تصادفی، با عوامل مورد بررسی شامل: نوع کود (بدون کاربرد کود یا شاهد، اوره پوششدار، کودهای شیمیایی رایج اوره و نیترات آمونیوم، و کود آلی مرغی)؛ عمق نمونهبرداری از زهاب در ستونها (30، 60، 90 و 120 سانتیمتر از سطح خاک)؛ نوبت آبیاری (5 مرتبه) و زمان نمونهبرداری در هر آبیاری (5 نوبت، بر اساس حجم تخلیه مشخصی از آبِ خاک در یک پوروالیوم یا حجم منفذی کامل)، در سه تکرار به اجرا درآمد. نتایج تجزیۀ واریانس حکایت از آن داشت که اثرهای نوع کود کاربردی، نوبت آبیاری و زمان نمونهبرداری بر میزان نیترات اندازهگیری شده در نمونههای زهاب (آبشویی نیترات)، به لحاظ آماری در سطح یک درصد معنیدار است. ولی غلظت نیترات در نمونههای تهیه شده از عمقهای مختلف، تغییرات معنیداری را نشان نداد. بررسی مقادیر میانگین نیترات زهاب حاکی از آن بود که میزان انتقال نیترات به عمق در کاربرد کود نیترات آمونیوم (با میزان 51/67 میلیگرم بر لیتر) بیشترین، و در تیمار شاهد (با 38/39 میلیگرم بر لیتر) کمترین است. کود اوره (با 48/16 میلیگرم بر لیتر)، کود مرغی (با 40/70 میلیگرم بر لیتر) و اورۀ پوششدار (با 39/88 میلیگرم بر لیتر)، بهترتیب در بین آندو قرار گرفت و تفاوت آنها از نظر آماری در سطح یک درصد معنیدار بود. بنابراین، میتوان نتیجه گرفت که کاربرد کود اورۀ پوششدار در شرایط این تحقیق توانسته است تأثیر آشکاری بر کاهش انتقال نیترات به عمق خاک داشته باشد.