تاثیر آبیاری قطرهای زیرسطحی و جویچهای بر بهرهوری آب دو سیستم کشت داربستی و خزنده انگور
نویسندگان
1 دانشیار موسسه تحقیقات فنی مهندسی کشاورزی، کرج، ایران
2 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد مهندسی آبیاری و زهکشی؛ گروه مهندسی و مدیریت آب دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 دانشیار گروه مهندسی و مدیریت آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22092/idser.2021.353769.1461چکیده
جهت ارزیابی اثر آبیاری قطرهای زیر سطحی (SDI) و جویچهای بر روی دو رقم انگور فخری و سلطانی، این پژوهش در تابستان سال 1398 در قالب دو طرح آماری کاملا تصادفی با سه تکرار در دو باغ مجاور هم که به صورت داربستی مایل (باغ A) و خزنده (باغ B) احداث شدهبودند انجام پذیرفت. در هر دو باغ دو روش مختلف آبیاری، شامل SDI و آبیاری جویچهای اجرا شد. در انتهای آزمایش بهرهوری آب، عملکرد و برخی شاخصهای فیزیولوژیکی گیاه از قبیل تعداد خوشه در بوته، وزن صد حبه، تعداد حبه در خوشه و اندازه خوشه اندازهگیری شد. نتایج انجام آنالیز واریانس بین روشهای آبیاری در هر دو باغ نشان از اختلاف معنی دار یک درصدی در بهرهوری آب داشت. به طوری که مقایسه میانگینها نشان داد به ازای مصرف هر متر مکعب آب در باغ A تیمار SDI و در باغ B تیمار جویچهای به ترتیب با 39/5 و 7/3 کیلوگرم، بیشترین بهرهوری آب را به خود اختصاص دادند. مقایسه میانگین اثرات متقابل رقم و روش آبیاری نشان داد که در باغ A رقم سلطانی تحت روش SDI با تولید 23/7 کیلوگرم در ازای مصرف یک متر مکعب آب و در باغ B رقم سلطانی تحت روش آبیاری جویچهای با تولید 17/5 کیلوگرم در ازای مصرف یک متر مکعب آب، از سایر تیمارها برتر بود. روش SDI در کشت داربستی در حد مطلوب نیاز آبی گیاه را تامین نمود و اثرات آن در افزایش عملکرد نمود پیدا کرد.