نقش سلامت در امنیت و توسعه پایدار ملی - بخش پنجم: سلامت معنوی و نسبت آن با امنیت پایدار ملی
نویسندگان
1 استاد انستیتو کانسر، مرکز تحقیقات سرطان، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
2 استاد جغرافیای سیاسی، دانشگاه امام حسین، تهران، ایران
doi
10.30491/jcm.2021.161041چکیده
زمینه و هدف: امنیت معنوی، در ذیل امنیت پایدار ملی قرار دارد و رابطه وثیق آن با سلامت همه جانبه، دربرگیرنده مبانی، اهداف، اصول و ارزشهای ناظر بر سلامت معنوی اسلامی است. در این مطالعه نسبت "سلامت معنوی در رویکرد اسلامی"، و در تعامل با اصل سلامت همه جانبه، با "امنیت پایدار ملی" مورد بررسی قرار گرفته و راهبردها و راهکارهای تحکیم و تعالی آن ارائه شده است.روشها: روش مطالعه، «کتابخانهای» و تجزیه و تحلیل دادهها، «کیفی» و از نوع «تبیینی» (علّی) و «تفسیری» است.یافتهها: امنیت معنوی و سلامت معنوی، در الگوی اسلامی-ایرانی پیشرفت، لازم و ملزوم یکدیگر و تحکیم و تعمیق رابطه دوسویه آن ها، باعث پیشرفت و تعالی می باشد. سلامت معنوی در منظومه سلامت همهجانبه، معنی و مفهوم پیدا می کند و هماهنگ با سایر ابعاد فیزیکی (جسمانی)، روانی و اجتماعی سلامت، در امنیت ملی و توسعه پایدار جامعه، تأثیرگذار است.نتیجهگیری: سلامت و امنیت دو نعمت الهی و دو ودیعه گرانبار و بی بدیل در جوامع انسانی هستند. ایمان به خداوند و تقویت صفات ایمانی، و عمل صالح، اصلیترین خاستگاه صدور کنش های امنیتزا و همچنین اصلیترین ساز و کار حصول و ارتقای سلامت معنوی است. در تأمین، نگهداشت و ارتقای بُعد معنوی سلامت و تحکیم و اعتلای رابطه آن با امنیت پایدار ملی، هدف، شناخت و حفظ ارزشهای دیرپای انسانی و اسلامی اسـت که در ارائه آموزش، پژوهش، بهداشت، درمان و توانبخشی سلامت، همواره باید رعایت شوند و دائماً افزایش یافته تا مراتب بالاتری از آن ها حاصل گردد.
